maandag 3 mei 2021

OVER DEZE BLOG




De Zillertaler fans

Oberkrimml 1984
Eén van de eerste keren dat we in Oostenrijk waren
De naam van deze blog doet vermoeden dat de blog alleen maar over het in Oostenrijk gelegen Zillertal gaat. Dat is dus niet zo. Wij zijn zeer zeker verknocht aan Oostenrijk. Het begon allemaal in de verkeringstijd toen we er al snel achter kwamen dat we allebei wel wat hadden met de bergen. We zijn toen op vakantie naar Saalbach geweest. Daarna hebben we eigenlijk altijd Oostenrijk als vakantie bestemming gehad. Met een uitstapje naar Denemarken waar we een keer in Ebeltoft en een keer op het mooie eiland Fyn vakantie hebben gehouden. Maar Oostenrijk blijft toch ons favoriete vakantie doel. Al snel ontdekten we een pareltje in het Vorarl-gebergte waar we jaren achter elkaar in het kleine plaatsje Schnifis, bij de familie Schnegg, verbleven. Ook hebben we een uitstapje naar het verder gelegen Kärnten, waar we in  Mühldorf  verbleven. Dan zijn we ook meerdere malen naar het Montafon geweest. Ook later toen ik al met dit blog begonnen was. Daarnaast hebben we ook al twee vakanties doorgebracht in het Kleinwalsertal. Maar onze favoriet is toch wel het in Tirol gelegen Zillertal. Daar zijn we al menigmaal geweest. De laatste jaren doen we het zo dat we eerst naar het Zillertal gaan en dat we er daarna nog een week aan vast plakken in een ander gebied van Oostenrijk. In de laatste gevallen was dat dus Kleinwalsertal en Montafon. 

Je kunt zo bijna alle wandelingen die we er maken in deze blog vinden. Met een uitgebreide beschrijving en een link naar Wikiloc waar de wandeling te vinden is via maps. Maar we hebben ook een aantal etappe's van de Rheinsteig gelopen, daar kan je ook verslagen van lezen op deze blog. En ook onze wandelingen in Nederland worden in deze blog beschreven.

Ik ben met deze blog begonnen in 2011 toen ik een reis maakte naar Eldoret in Kenia. Ik maakte deze reis namens de Hervormde Kerk en de Zendingscommissie van Brakel. Daarna heb ik alle vakantie- en wandelverhalen die we beleefden blijven plaatsen op de blog. 

Maar je kunt in deze blog ook andere gebeurtenissen vinden zoals enkele verhalen over muziekvereniging OBK uit Brakel, waarvan ik reeds meer dan 50 jaar lid ben. 

Hieronder vind je enkele tips van wat je percé moet bekijken in de blog.
Als je er op klikt word je automatisch naar het betreffende artikel doorgelinkt.

********************************************************************************************

Laatst gepost

Rheinsteig oktober 2019

Vakantie Stumm en Mittelberg juni/juli 2019

OBK 100 jaar

Muziekvereniging OBK uit de oude doos 

Vakantie Stumm juni/juli 2018

Rheinsteig mei 2018

Vakantie Stumm en Schruns juli 2017

Vakantie Stumm en Riezlern juli 2016

Vakantie Stumm juli 2015

Weekendje Epe op de Veluwe april 2015

Montferlandse Toppenroute september 2014

Vakantie Stumm juli 2014

Vakantie Stumm juli 2013

Lang weekend Moezel oktober 2012

Vakantie Stumm juli 2012

Vakantie Stumm juli 2011

Reis naar Kenia februari 2011


zaterdag 1 mei 2021

Klop- en Gagelpad

Zaterdag 17 april 2021 Klop-en Gagelpad [voor route klik hier]

Het is mooi weer, een beetje fris, maar prima om een er een stukje op uit te trekken. We rijden weer na de koffie uit Brakel weg richting Utrecht. De stad waar Irma is geboren en waar ze haar jeugdjaren, in de de toen nieuwe wijk Overvecht, heeft gewoond. Dus dat zal zeker een nostalgisch tintje meekrijgen. 
We parkeren onze auto bij fort de gagel en vanaf daar volgen we de knooppuntenroute Klop- en Gagelpad. Vanaf het parkeerterrein lopen we meteen langs het fort. 


Fort de Gagel: Fort de Gagel werd rond 1820 aangelegd om inundatiekanaal de Klopvaart, naar Fort aan de Klop en de Vecht en de Gageldijk te beschermen. In de tweede helft van de 19e eeuw werd het fort ingrijpend gewijzigd. Rond 1850 werd een vierkant bomvrij wachthuis gebouwd met muren van 1,5 meter dik metselwerk.

In 1878 werd het fort uitgebreid met een bomvrije kazerne. In de eerste helft van de 20ste eeuw is de omwalling van het fort gedeeltelijk afgegraven. Vlak vóór WO II werden er op het buitentalud drie groepsschuilplaatsen van gewapend beton gebouwd. Tussen deze schuilplaatsen waren loopgraven die na de Tweede Wereldoorlog werden gedempt. Bij de aanleg van de wijk Overvecht is Fort de Gagel in 1971 door de gemeente Utrecht, van het Rijk gekocht. Sinds 2009 worden er plannen ontwikkeld voor de toekomstige bestemming.


We lopen  over de Gageldijk richting de Maarssenveense Plassen. Dit is een prachtig recreatiegebied en het mooie ervan is dat het vlak bij de grote stad is. Het is vanuit Utrecht met de fiets goed te bereiken. Bij de hoofdingang gaan we linksaf richting de kleine plas. Een stukje verder lopen we onder de Zuilense ring door en komen bij molen- en sluizencomplex Oud-Zuylen aan. We vinden hier een bankje en nuttigen daar een paar bolletjes. Het is een prachtig plekje. 

De Molen van de Polder Westbroek is fraai gelegen tussen Oud-Zuilen en Maarssen. Naast de molen staat de Molen van de Polder Buitenweg (deze is in 2016 afgebrand en werd in 2017 gerestaureerd). Samen vormen ze een markant gezelschap aan de Zuilense Ring. De Molen van de Polder Westbroek is de grootste van de provincie. Hij heeft een gevlucht van bijna 28 meter. De Molen van de Polder Buitenweg is de kleinste van de provincie.

Dan gaan we weer verder over de Groeneweg. Aan de linkerhand passeren we een aantal mooie boerderijen en aan de rechterkant komen we langs een begraafplaats en een volkstuinencomplex.

Dan komen we bij één van de oudste kastelen langs de Vecht: Slot Zuylen:

Slot Zuylen heeft een rijke familiegeschiedenis met invloedrijke bewoners - waarin sterke vrouwen, zoals schrijfster Belle van Zuylen - een prominente rol spelen. In Slot Zuylen ervaart u het dagelijks leven van de bewoners van het kasteel. We kunnen gelukkig het terrein van het Slot op en kunnen we het slot op ons gemak bekijken. 


We slaan rechtsaf de Slotslaan in en hebben dan nog een mooi uitzicht op het Slot. We komen al weer een heel eind richting  de wijk Overvecht en een eindje verder hebben we aan de linkerhand de Vechtsebanen en komen zo uit op de Vechtdijk waar zich een stukje verder fort aan de Klop zich bevind. 

Fort aan de Klop: Fort aan de Klop is een onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie, een militaire verdedigingslinie uit de negentiende eeuw.  Het Wachthuis uit 1851 is nu een knusse brasserie met ruim terras. In de oude artillerieloodsen vind je vergaderzalen en groepsaccommodatie.


Na fort aan de Klop volgt nog een stuk door de wijk Overvecht. Hier is het echt een  feest van herkenning. Vooral voor Irma want die is hier opgegroeid. Terug bij de auto besluiten we om nog even langs de lagere school te rijden van Irma, "de Schakel" en langs Mekongdreef 29 waar ze tot haar 12e gewoond heeft. We zijn er zelf nog even uitgestapt om foto's te maken. 












Christelijke Basisschool De Schakel














woensdag 17 maart 2021

14 Vennenwandeling bij Oisterwijk

 14 Vennenwandeling [voor route klik hier]

Zaterdag 6 maart hebben we sinds lange tijd weer een wandeling gemaakt. Na de koffie vertrekken we richting Oisterwijk waar bij het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten de zg. 14 Vennenwandeling begint.

We parkeren de auto op het parkeerterrein en lopen via het bezoekerscentrum rechtstreeks de natuur in. Als één van de eerste vennen passeren we de Diaconieven. Deze staat bekend om zijn kristalhelder water. Op de Diaconieven en de andere vennen kun je allerlei watervogels zien, zoals de kuifeend en de dodaars. Die laatste dankt zijn naam aan het donzige dotje op zijn aars. Ik heb, als Diaken van de Hervormde Gemeente in Brakel, nog de herkomst van de naam Diaconieven proberen te achterhalen, maar dat is me tot nog toe niet gelukt. Wel heb is nog een oud fragment gevonden over deze ven van Jac. P. Thijsse, wat misschien wel leuk is om te lezen.




We volgende paaltjes met blauwe pijlen en komen langs vennen met de namen Brandven, Groot Kolkven, Groot Goorven en Klein Aderven. Het is allemaal heel duidelijk aangegeven en het is een prachtige wandeling.

Op de foto is duidelijk het puin te zien van het
 in de 2e WO gebombardeerde Rotterdam
Als we de Achterste Goorven gepasseerd zijn komen we op een pad dat opgevuld is met puin. Het blijkt dat dat het puin is van het in de 2e Wereld-oorlog plat gebombardeerde Rotterdam. Gevangen Oekraïners moesten deze paden zo aanleggen, zodat de Duitsers begaanbare paden kregen voor hun voertuigen. Zo konden ze bij het munitiedepot komen dat hier verstopt lag in het bos, zodat het vanuit de lucht nauwelijks zichtbaar was.




De meeste Vennen zijn ontstaan door winderosie in de ijstijd. De Spijckven, die aan het begin van de wandeling is niet door de wind gevormd maar gegraven.

Wat ook leuk is om te weten is je eigenlijk door een stukje mijnbouwgeschiedenis loopt.
De dennen die je hier ziet, zijn namelijk ooit geplant als productiebos, dat belangrijk was voor de mijnbouw. Dennenhout kraakt namelijk voordat het breekt. Het was dus het perfecte hout om mijngangen te stutten. Mijnwerkers werden tijdig gewaarschuwd als een gang in dreigde te storten!

Een van de meest gefotografeerde vennen in Oisterwijk is toch wel het Achterste Goorven zijn.
Achterste Goorven
Vanaf meerdere kanten van het ven heb je een geweldig uitzicht, al doet de naam Goorven anders vermoeden. Maar niets is minder waar! Goor betekent 'moeras'. Vroeger werkten de mensen hier veel met hun handen in het veen en kregen ze hun handen niet goed schoon, deze bleven goor...



Witven

Weer een stukje verder komen we langs de Witven. Hoe dit ven aan zijn naam komt? Loop maar eens naar de rand van dit ven en kijk door het heldere water naar de bodem. Er ligt prachtig wit zand.






Het laatste ven op de route is de Brouwkuip. Dankt het zijn naam aan de ronde vorm of toch aan de, volgens de verhalen, bierbrouwers die hun kuipen in dit ven reinigden. Dit omdat de Voorste Stroom, dichtbij de bebouwing, zo vervuild was door chemicaliën en afvalstoffen van de wolindustrie, waardoor ze deze beek de vuilstroom noemden.

We hebben genoten van de wandeling en zijn iedere keer weer verbaasd over het feit dat Nederland toch over zoveel en divers natuur en landschap beschikt.

Diaconieven





















zaterdag 20 februari 2021

Winter in Nederland (Februari 2021)


Vorst en sneeuw

De periode  van 6 tot en met 14 februari 2021 kende plotseling een behoorlijk strenge vorst met bijbehorende sneeuwval. Het begon allemaal op zaterdagavond toen het begon te sneeuwen en toen we zondags opstonden was er een beduidend pak gevallen en het sneeuwde nog steeds. Het zou verder de hele dag blijven sneeuwen en de temperatuur was gezakt naar zo'n 5 graden onder nul.

Omdat ik nog niet gehoord heb of ik de volgende morgen op pad moest met de taxi is het zaak om deze uit te graven. Er ligt een enorme heuvel sneeuw dat opgewaaid is. Dus met de sneeuwschep aan de gang. Uiteindelijk komt het taxivervoer twee dagen stil te liggen. 







Het blijft de hele week vriezen en de schaatsen worden door menig mens uit het vet gehaald. Het duurt toch nog tot donderdag voor in Brakel de ijsbaan open gaat. Er is daar voor enorm veel werk verzet door een heleboel vrijwilligers. Maar goed op donderdag gaat het los. Er ligt een prachtige ijsbaan tegenwoordig in Brakel aan de Langerakseweg. Er wordt dan ook door velen hiervan gebruik gemaakt. Iedereen die maar een beetje van schaatsen houd komt aan z'n trekken.






De nieuwe ijsbaan




















De sneeuw geeft ook de gelegenheid om een prachtige wandelingen te maken in het Brakelse bos. Foto's hiervan zie je hieronder











dinsdag 14 juli 2020

Vlucht uit de Biesbosch

Biesbosch - Jantjesplaat 13 juli 2020 [voor route klik hier]

Het opschrift laat een spannend jongensboek vermoeden.


We rijden na de koffie richting de Biesbosch en parkeren de auto bij de Spieringsluis. We hebben een wandelkaart bij ons die ons voert over de Jantjesplaat en de Deeneplaat. Het is prachtig wandelweer en gaan op pad.


De wandelpaden lopen dwars door de natuur en zo af en toe steken we een fietspad over. Bij  één zo'n wandelpad vergissen we ons en komen op de zelfde plaats uit waar we zijn afgeslagen. We hebben een rondje gelopen. Ondertussen is Irma al een keer of vier door muggen gestoken maar gelukkig hebben we Azaron bij ons dus smeren we er op los. Het gebied waar we lopen is echt prachtig met mooie stukken water en kreken. Echt een plaats waar heel veel ongedierte zit, en dat merken we. Irma wordt weer een keer of drie gestoken maar we gaan onverdroten verder.
We komen langs de Jantjeskeet, een groepsaccommodatie annex vakantiehuis. Het eerste stuk, over de Jantjesplaat zit er al een heel eind op en we komen al in de richting van de Deeneplaat. We komen op een open stuk waar we uitkijken naar een geschikte picknickplaats. Plotseling wordt Irma aangevallen door een, het lijkt wel een Hoornaar. Het beest is zo ontzettend agressief dat niets hielp om het beest te verjagen. Het zit in d'r haar en lieve help, ook in haar shirt. Dan komt het op mij af en word ik onder vuur genomen. Ik weet het tenslotte met mijn pet weg te slaan. Het beest valt op de grond waar ik het de genadeklap geef. Het voorval doet ons meteen besluiten om rechtsomkeer te maken. We hebben er genoeg van. Irma zit onder de bulten en wetende wat voor reactie zij er soms op heeft is het niet verantwoord om verder te gaan.
Actiefoto
We blijven nu op het hoofdpad waar minder vliegen zijn. We eten nog wel ons brood op op een bankje en lopen daarna terug naar de auto.
We hebben er toch nog ruim 8½ kilometer opzitten. Jammer, we komen er nog wel eens een keer terug; in de winter.


















Giethoorn

Vrijdag 10 juli 2020 Giethoorn

Het weer is niet veranderd. Het regent nog steeds. We hebben gister al besloten om naar Giethoorn te gaan en daar met een fluisterboot een rondvaart te maken.
Maar eerst hebben we nog een heerlijk ontbijt dat Ronald voor ons klaar gemaakt heeft. Daarna is het de koffers pakken en vertrekken we richting Giethoorn. We parkeren de auto op de gratis parkeerplaats en lopen naar restaurant de Rietstulp waar we koffie drinken. Daar verkopen ze ook de kaartjes voor de rondvaart. We kunnen kiezen uit twee rondvaarten, die van een uur en eentje van twee uur. We kiezen voor de laatste want die komt niet alleen in Giethoorn maar gaat ook door de Wieden en dat is een prachtig natuurgebied. We zitten met nog een stel in één boot. Normaal zitten die boten tjokvol. Maar alles is nu anders, zullen we maar denken. Het is in ieder geval een prachtige tocht en de gids heeft van alles te vertellen over Giethoorn en de omgeving. Als we weer terug zijn in Giethoorn is het toch droog geworden. We willen daar nog wat rondkijken en gaan op zoek naar café de Fanfare, bekend van de film van Bert Haanstra. Daar eten we wat in een bijzondere ambiance. Erg leuk. We hebben nog wat tijd om daarna nog wat rond te lopen in Giethoorn. De zon komt zo nu en dan te voorschijn en het wordt zowaar nog aangenaam. Maar uiteindelijk  is het tijd om weer naar huis te gaan. 

Het zit er op. Drie dagen van huis en drie dagen regen. Niks aan te doen. Toch een paar leuke dagen gehad.