dinsdag 28 januari 2020

Rheinsteig Maandag 21 oktober tm vrijdag 25 oktober 2019

Maandag 21 oktober 2019 Brakel - Kamp Bornhofen

We vertrekken tussen half elf en kwart voor elf vanuit Brakel. Het heeft de hele morgen al geregend maar nu is het droog. Het is rustig op de weg en we kunnen dan ook goed opschieten. We stoppen rond 13.00 uur op een parkeerplaats waar we ons brood op eten. Daarna gaan we weer verder. Het valt op, er zijn geen baustellen. Dat zijn we in de zomer wel anders gewend. Om ongeveer 14.00 uur verlaten we de 61 en rijden richting Koblenz.  Zo komen we vanzelf bij de Rheinufer. Iets buiten Kloblenz begint de Rheinuferstraße en deze loopt door langs de Rijn en komen zo vanzelf op ons logeeradres hotel Rheinkönig in Kamp - Bornhofen.

Kamp - Bornhofen: ik weet het, het klinkt niet bepaald als een vakantiebestemming.  
Het hotel is eenvoudig maar het ziet er schoon en netjes uit, we hebben een mooie kamer met uitzicht op de Rijn. Eerst even uitpakken en daarna het dorp verkennen. Het is echt zo'n dorpje zoals je er honderden van hebt langs de Rijn. Mooi gelegen aan de Rijn. We lopen langs het stationnetje om te kijken hoe laat we de trein morgen moeten hebben en daarna nog via het kerkje terug naar de Rijnoever.
We lopen terug naar het hotel waar we, op het terras plaats nemen voor een bakje koffie met kuche.
's Avonds hebben we heerlijk gegeten in het hotel. Soepje, Zigeuner-schnitzel en een Schnitzel Wiener Art, toetje. Als dat iedere avond zo gaat, dan komen we aan net eind van de week niet meer vooruit.

Nog wat info over Kamp Bornhofen:
Te Kamp-Bornhofen bevinden zich de burcht Liebenstein waardoorheen de Rheinsteig loopt en de Burcht Sterrenberg. De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Braubach-Loreley.


Dinsdag 22 oktober 2019 St. Goarshausen-Kestert [voor route klik hier]

We laten de wekker om 08.15 uur aflopen. We hebben heerlijk geslapen al was Irma nog bijna uit bed gevallen. Beneden wacht ons een uitgebreid ontbijt. We hebben alle tijd want we hoeven de trein van kwart over tien pas te hebben. We lopen dan ook tegen tienen weg richting de bahnhof.
Daar nemen we de trein naar St. Goarshausen. De bedoeling is dat we vandaar teruglopen tot aan Kestert. De route is snel gevonden en welgemoed gaan we op pad. Meteen op het eerste stuk kunnen we kiezen of we via de normale weg gaan of we gaan over de moeilijke klettersteig. De zogenaamde Rabenacksteig. We besluiten om de uitdaging aan te gaan en gaan via de klettersteig. Het is een rotsachtig stuk dat is voorzien van traptreden en kabels om aan vast te houden. Voorwaar niet eenvoudig. Maar we worden beloond met een formidabel uitzicht over de Rijn. In de verte zien we de Lorelei liggen. We passeren de Rheinsteighütte Nochern.   We lopen verder tot we bij een mooi uitzichtpunt komen. Daar eten we de meegenomen lunch op. Het weer is inmiddels zo opgeknapt dat de vesten al lang uit zijn. De zon is er ook bij. Kortom heerlijk wandelweer. Als we nog wat verder zijn,  zien we de Burcht Maus onder ons liggen. Burcht Maus, die eigenlijk Thurnberg heet, was een tijdlang de lievelingsresidentie
van de keurvorsten van Trier. Aartsbisschop Balduin bouwde deze burcht in de jaren 1353-1388 als beveiliging van zijn nieuw verworven territorium. Zij gold als een der modernste en technisch interessantste complexen van haar tijd. Rond 1370 bouwden de graven van Katzenelnbogen op de naburige berg de machtige vesting Neu-Katzenelnbogen. Bij het volk ontstond de indruk dat de twee burchten elkaar beloerden als kat en muis. Zo kregen de twee vestingen hun bijnaam, waaronder ze nog steeds bekend zijn.  We lopen met een grote boog richting de burcht. We kunnen hem helaas niet bezoeken want de poort zit op slot. Dan maar weer verder. We moeten nu een grote lus maken, een soort klamm in, om weer verder te kunnen. Daarna is het niet echt ver meer. We komen eerst nog door Oben-Kestert en daarna is het een stukje verder afdalen naar beneden.  De wandelaars die we tegengekomen zijn, is net niet op twee handen te tellen,  het zijn er nl. 11. Verder kwamen we nog een groepje bodemonderzoekers tegen en 4 jagers niet te vergeten. Die knalden er op een gegeven moment vrolijk op los.
We zijn mooi op tijd om de trein van 16.38 uur te halen. Zo lukt het ons om rond de klok van vijf op het terras van Rheinkönig neer te ploffen voor een heerlijk glas bier en Radler.
































Woensdag 23 oktober 2019 Kestert - Kamp Bornhofen [voor route klik hier]
Als we opstaan is het mistig. Duidelijk ander weer als gisteren. Maar we vertrekken toch weer vol goede moet.
We  nemen de trein naar Kestert (2 minuten rijden). Vandaar begint de tweede etappe voor ons. We moeten eerst het stuk omhoog waar we gisteren naar beneden zijn gekomen. Een groot deel van de route gaat door bebost gebied. We krijgen de Rijn minder te zien als gisteren. Maar het is erg mooi. Prachtige herfstkleuren en enorm veel paddenstoelen. Al snel zijn we bij de Hindenburgerhöhe. Daar hebben we weer prachtig uitzicht op de Rijn.  Jammer dat het nog een beetje heiig is. Toch is het prima wandelweer. Als we weer verder gaan lopen we op een gegeven moment het bos uit en komen we op een open vlakte met in de verte een dorpje. Dat is het gehucht Lykershausen. We lopen door het dorpje en aan de andere kant van het dorp komen we weer op een landweggetje. Daarna is het weer een heel stuk door het bos. Op een gegeven moment krijgen we Burcht Liebenstein in het vizier. Echt weer zo'n oude burcht zoals je er hier talloze hebt.
Burcht Liebenstein is een middeleeuwse burcht bij het Duitse Kamp-Bornhofen op de rechteroever van de Rijn. De burcht ligt ruim boven Rijnniveau tegenover Boppard. Vlak bij de burcht is de 'vijandige broer' Sterrenberg gelegen.
We gaan weer verder door het bos en komen bij een houten trap met 82 treden omhoog. Daarna gaat het nog verder omhoog door het bos tot we bij een mooi uitzichtpunt komen waar we ons brood opeten.  We hebben zicht op zowel burcht Liebenstein en burcht Sterrenberg. Het landschap is afwisselend want daarna komen we weer over een open stuk dat overgaat in de Wilhelmshöhe. Ook hier is weer een uitzichtpunt met zicht op de Rijn. We beginnen zo langzamerhand aan het laatste stuk van de route. Dat gaat weer een stukje door het bos. Uiteindelijk komen we bij het bordje waar we naar beneden moeten naar Kamp-Bornhofen.  Dat is nog ruim een kilometer. Nog een stukje door het dorp en we lopen recht tegen het hotel aan. Het is inmiddels buiten te koud om op het terras te gaan zitten dus dan maar binnen een versnapering genuttigd. Daar zijn ook mensen uit Kerdriel.  Zij logeren in hotel Jägerhof. Daarna eerst maar eens even de beentjes gestrekt op onze kamer. 'S Avonds heerlijk  gegeten, Flammkuchen.


































Donderdag 24 oktober 2019 Braubach - Osterspai [voor route klik hier]
We zijn  vandaag iets vroeger uit de veren want de trein gaat een half uurtje eerder richting Braubach. Dus na het ontbijt lopen we richting het station.  Kaartjes kopen en wachten op de trein.  Eenmaal in de trein  slaan we twee stations over, Filsen en Osterspai. We stappen uit in Braubach. Daar begint de route. Het weer is top, de zon heeft zich al laten zien. Het is even zoeken om op de route te komen maar uiteindelijk zijn we toch op pad. We lopen meteen in de richting van de burcht Marksburg die hoog uit torend boven het kleine stadje Braubach. Bij de burcht aangekomen nemen we eerst een bakje koffie met kuche. De Marksburg is de enige hoogteburcht aan de Rijn, die nooit verwoest is. Er is meer dan 700 jaar in geleefd en de burcht representeert daardoor een veranderd en ontwikkeld gebouwencomplex, dat door de eeuwen heen tot haar huidige verschijning gegroeid is.
Als we weer verder gaan moeten we eerst een flink stuk naar beneden, waarna het meteen weer via een smal pad ontzettend steil omhoog gaat. We hebben wel schitterend uitzicht op de Rijn en de Marksburg. Na dit steile pad wordt de weg wat gemakkelijker.  We lopen door de bossen en af en toe hebben we prachtig uitzicht op de Rijn. Zo lopen we steeds verder het bos in. We hebben al een hele tijd gelopen tot we bemerken dat er geen aanwijzingspunten zijn. Zouden we een afslag  gemist hebben?  We besluiten om om te draaien. En inderdaad, als we zeker weer een kilometer teruggelopen hebben vinden we een pad dat naar beneden loopt. We hebben gewoon de afslag gemist.
Als we weer op de goede weg zijn, komen we na een tijdje bij de Dinkholder sauerbrunnen. Dan zitten we ongeveer op de helft van de tocht. Als we bij een plek komen met mooi uitzicht op de Rijn nemen we plaats op een picknickbank en gebruiken we de lunch. In de verte zien we nog steeds de Marksburg. Dan pas kan je goed zien hoe ver we al zijn gelopen. We passeren een paar beekjes waaronder de Grünling. Deze stellen niet veel voor, hooguit een modderig stroompje. We komen nog bij verschillende prachtige uitkijkpunten, de Rijn ligt er prachtig bij. Dan komen we bij het punt om de Rheinsteig te verlaten, we nemen nog een korte pauze en daarna beginnen we aan de anderhalve kilometer afdaling naar Osterspai. We zijn wat te vroeg voor de trein. Daarom gaan we het buurthuis van Osterspai binnen.  Daarin is een buurtsuper waar we wat te drinken kopen en nog even rustig wachten op de trein. Dan zitten de drie etappes erop. Het was weer een hele ervaring. We hebben in totaal ruim 40 kilometer gelopen. 1704 hoogtemeters hebben we erop zitten. Wij vinden dat we goed ons best gedaan  hebben.  Morgen nog een dagje Kloblenz voor we weer koers zetten richting Brakel


Vrijdag 25 oktober 2019 Koblenz
Ieder jaar als we naar Oostenrijk rijden is onze eerste stop op de parkeerplaats Moezelblick bij Koblenz. Je hebt daar een prachtig uitzicht op de Moezel, die diep onder je stroomt, en over de wijde omgeving. Ook heb je mooi uitzicht op de brug van autobahn 61 waar je daarna overheen rijdt.

Vandaag gaan we Koblenz bezoeken. We rijden om ongeveer 09.15 uur weg uit Kamp Bornhofen en zijn rond de klok van 10 in Kloblenz.
We lopen naar de over van de Rijn en gaan in de richting van de zg. Deutsches Eck. Dat is de plaats waar de Rijn en de Moezel elkaar treffen. Hier treffen we ook het enorm grote ruiterstandbeeld van Keizer Wilhelm 1. Je kunt hier vandaan met de kabelbaan over de Rijn naar de Festung Ehrenbreitstein.  Deze vesting is een 19e-eeuws fort, gelegen op de gelijknamige heuvel aan de Rijn tegenover de stad Koblenz en de monding van de rivier de Moezel in Duitsland. Aan de voet van de heuvel ligt de bij kunstenaars geliefde plaats Ehrenbreitstein, sinds 1937 deel van de gemeente Koblenz. Tegenwoordig is het in gebruik als museum en vinden er tal van culturele activiteiten plaats. We nemen een kijkje in het museum maar al gauw wordt duidelijk dat als je hier alles wilt zien er een paar dagen voor uit moet trekken. Toch krijgen we een goed beeld van wat hier vroeger afspeelde. We gebruiken de lunch in het voormalige casino wat in het fort ligt. Het is daar mooi ingericht en het is er goed toeven. Voordat we weer met de kabelbaan naar beneden gaan lopen we nog wat over het terrein van het fort. Dan stappen we weer in de gondel om naar beneden te gaan. We lopen op ons gemak terug naar de parkeergarage waar we onze auto hebben gestald. Dan is het tijd om terug te rijden naar Brakel. 





























donderdag 8 augustus 2019

Juni/juli 2019 Vakantie Stumm/Mittelberg

Dinsdag  25 juni 2019. Brakel - Stumm.

De bedoeling was om om half zes weg te rijden uit Brakel maar het is zo heet dat, als we om half vier wakker worden besluiten om er maar meteen uit te gaan. Zodoende rijden we om half vijf weg. We hebben een voorspoedige reis en de airco draait overuren. Om half elf appt Job, of we al opschieten. We rijden dan zo'n 80 kilometer voor Neurenberg  dus we  
schieten behoorlijk op. Zij zijn onderweg naar de Ahorn, om daar met de voetjes in het water te gaan zitten.  We hebben alleen bij München(Alianz-arena) wat Stau. Na München gaan we de Autobahn af om via de Tegernsee en Achensee naar het Zillertal te rijden. In het Zillertal aangekomen zien we dat daar niet veel veranderd is dus het voelt weer als een soort thuiskomen. We kunnen meteen in het appartement, Monie is bezig met de containers schoon te maken. Dus alles snel uitpakken en daarna een uurtje tukken. 's  avonds natuurlijk naar het concert geweest van BMK Fügen met Nel en Job en Wouter en Jannie. Dat zijn vrienden van Job en Nel uit Spanje. 
Het was weer goed verzorgd, prachtig concert.  


Woensdag 26 juni Tiefenbachklamm [voor route klik hier]

Heute Badewetter. Het wordt vandaag erg warm, 35 graden is voorspeld.  We slapen een beetje uit en drinken eerst nog op ons gemak een kopje op het balkon.  We zorgen dat we rond de klok van 11 uur bij de ingang van de Tiefenbachklamm zijn. Het is hier heel schaduwrijk en dat komt goed van pas met deze warmte. De Klamm is eenvoudig te lopen. Het pad is makkelijk en we genieten van de prachtige natuur rondom ons. Het riviertje de 
Brandenberger Ache stort zich met veel geweld door de kloof.  We passeren prachtige uitkijkpunten waar we dan ook vaak stoppen om te genieten en om de nodige foto's te maken. De temperatuur loopt snel op maar we lopen het grootste gedeelte in de schaduw. Na een uur en een kwartier bereiken we het Jausenstation Tiefenbachklamm waar we op het terras plaats nemen voor een verkoelend drankje en een voedzaam knödelsoepje. Erg lekker allemaal. Het is er goed toeven.  Na een uurtje stappen we weer op. We gaan via het zelfde pad terug maar dat is geen straf hoor. Als we bijna terug zijn bij de parkeerplaats is er nog een mooi stukje waar we met de voetjes in het water kunnen, dus dat snel gedaan.  Heerlijk  verkoelend.  De achillespezen van Irma houden het wonderbaarlijk goed. De Dry-needling heeft zijn effect gehad. Rond 3 uur zijn we weer terug bij de auto.  We rijden naar de Bahnhof in Kaltenbach om de Active-card te regelen.  We ontmoeten er Wolfgang die in een goede bui is. Ik informeer naar het Platz-concert in Kaltenbach  en als ik meld dat ik ook de Posaune bespeel is de ban gebroken.  Ik laat hem het filmpje met onze solo tijdens het Promm-concert van OBK Brakel zien en hij is vol lof. Daarna gaan we inkopen doen bij de M-Preiss.  Als we weer thuis zijn alles snel opbergen en dan naar het zwembad. Wat een verkoelende duik hebben we daar genomen. Het is fantastisch. Na zo'n hete dag is in het zwembad liggen helemaal geen straf.  Heerlijk!!!  Na het eten kunnen we vanaf halfacht weer fatsoenlijk op het balkon zitten. De zon is achter de berg verdwenen dus dan is het te doen. Het was vandaag de warmste dag in juni ooit gemeten. 
37°




























     
Donderdag 27 juni 2019 Hintertuxer Gletsjer 



Vanmorgen er best vroeg uit, 7 uur. Maar om bijtijds in Hintertux te zijn is dat echt nodig. Na het ontbijt gaan we direct op weg naar de Bahnhof om de trein van kwart over acht te nemen. We nemen de trein naar Mayrhofen en vandaar met de bus verder naar Tux.  Het is niet druk in de bus en de rit er naar toe is al een hele beleving.  Bij de  Bahn aangekomen  kopen we eerst de kaartjes voor de Gletsjerbus.  Daarna gaan we omhoog. Bij Sommerberg drinken we eerst een bakje koffie en daarna gaan we richting de Gletsjer.  We komen al heel lang in het Zillertal maar dit is de eerste keer dat we dit doen, mede omdat het te heet is om een flinke wandeling te maken, ze geven vandaag 35+ op. We stappen in de gondel naar de Gletsjer en al snel hebben we een prachtig uitzicht. In de verte zien we het Tuxer-joch haus liggen met rondom nog plakaten met sneeuw. We komen aan bij het Tuxer-fernerhaus. We stappen uit en we lopen meteen in de eeuwige sneeuw. Het is er 16° dus dat voelt lekker aan. Na een heleboel mooie foto's te hebben gemaakt gaan verder naar het Gefroren Wand. Dat is het hoogste punt op de Gletsjer. Hier aangekomen is het 9°. Heerlijk temperatuurtje als je bedenkt dat in het dal de temperatuur alweer is opgelopen naar 30+. Het uitzicht is hier fenomenaal. Rondom zien we drieduizenders.  We zien Grosse Möseler  en de Olperer onder andere. Echt ver kunnen we niet kijken want het zicht wordt verhinderd door een bruine waas. Later blijkt dat dit Saharazand is???  Dan wordt het tijd om een kaartje te gaan kopen voor de Natur Eis Palast.  In 2007 is bij toeval en grottenstelsel ontdekt onder de Gletsjer en het is een spektakel om hierin af te dalen.  Ik ben van plan om dat te gaan doen, Irma gaat dan één etage terug naar het Tuxer-fernerhaus om daar op mij te wachten.  Onder begeleiding van een gids dalen we af en het is met recht spectaculair. We dalen diep neer in de Gletsjer, een raar gevoel met zoveel tonnen ijs boven je. Stalagtieten en stalagmieten vormen een mooi schouwspel. Ook de ijskristallen op de wanden en de plafonds zijn prachtig om te zien. We varen ook nog met een rubberbootje op een riviertje dat zich onder de Gletsjer bevindt. Erg spectaculair. De gids vertelt dat hij zelf ook een gedeelte van de holen heeft ontdekt. De rondleiding duur ruim een uur. Ik daal één sectie af en ontmoet Irma in een ligstoel op het terras van het Tuxer-fernerhaus.  Daar eten we de meegebrachte broodjes op.  Terug in Stumm duiken we weer snel het zwembad in om lekker af te koelen. 's Avonds zijn we wezen eten in Gasthof Märzenklamm met Job en Nel . Heerlijk. Terwijl ik dit schrijf is het op het balkon minstens 30° om 23.00 uur.






































Vrijdag 28 juni 2019 Grieralm [voor route klik hier]

Vandaag een 10!! Het plan is om naar de Grieralm te wandelen. Vandaag wordt het weer heet maar we gaan er vol goede moed op uit. Met de trein naar Mayrhofen en dan met de bus naar Vorderlanersbach. Als we uit de bus stappen voelt het anders aan dan de dag ervoor.
Het is flink aan de temperatuur maar het is echt een stuk
aangenamer dan gisteren.  We gaan op pad. We lopen bijna alleen maar in de schaduw. Maar er zijn ook open stukken en dan hebben we mooi uitzicht in het dal. We zien de Eggalm liggen en de Grüblspitze. Het eerste stuk gaat een heel eind over een Froststrasse maar uiteindelijk komen we bij een splitsing waar we via de Waldweg kunnen lopen.  Het is dan nog een half uurtje naar de Grieralm die we rond half één bereiken. Het is de derde keer dat we hier zijn, de andere keren waren we er met regen en moesten we binnen zitten. Maar nu kunnen we op het schaduwrijke terras plaats nemen. Het is er geweldig. We bestellen een grote Radler en een grote bier en laten het ons goed smaken. Om 13.45 uur gaan we weer verder na er ook nog lekker gegeten te hebben. Het is inmiddels wel wat warmer geworden maar de afdaling naar Madseit is goed te doen. Om 15.00 zijn we beneden waar we twintig minuten op de bus moeten wachten. Daarna weer terug met de trein naar Stumm.  Even boodschappen gedaan bij de M-Preiss en daarna zo snel mogelijk naar het zwembad. Wat een opfrisbeurt is dat zeg. Het is echt even bijkomen van de vermoeienissen. 's Avonds nog naar het Platz-concert van Stumm geweest. Was wel aardig. Daarna nog heerlijk op het balkon neergestreken, daar is het nu heel aangenaam.












Zaterdag 29 juni 2019 Durlassboden [voor route klik hier]


Vandaag douze points!! Tijdens het ontbijt is het heerlijk fris op het balkon.  We rijden met de auto naar de Rosenalmbahn waar we de auto parkeren. Vandaar gaan we met de bus verder naar de Durlassboden-Stausee. Waar de bus stopt is het nog een stukje omhoog naar de Seestüberl.  Daar begint de route maar eerst drinken we er een kopje koffie.  Om even over 11 beginnen we aan de wandeling. Er zijn heel veel lokale mensen die deze prachtige zaterdag benutten om er een dagje van maken en gaan picknicken aan het water.  We spotten zelfs een gezin waarvan de vader een kruiwagen voortduwt die volgeladen is met picknickspullen.  Het eerste stuk gaat, lekker koel, door de bossen. Bij ieder open stuk hebben we prachtig uitzicht op het stuwmeer en de omgeving. Het is ontzettend helder dus voor de foto's magnifiek. Onderwijl zijn we zo'n beetje het bos uit maar ondanks de hoge temperaturen is het goed te doen, we hebben helemaal geen last van de hitte.  Na verloop van tijd komen we bij een asfaltweg, daar moeten we 3 kwartier over heen lopen tot we bij het punt komen waar we weer richting het beginpunt gaan maar dan aan de andere kant van het meer. Bij het eerste bankje dat we tegen komen eten we de meegenomen lunch op. Met zicht op het meer, prachtig. Als we weer verder gaan komen we even later een Nederlands stel tegen die de ronde maken in tegengestelde richting maar dan op gewone fietsen zonder trapondersteuning.  Ze zeggen dat het goed te doen is, petje af voor die mensen. Dan komt na een half uurtje de Bärschlagalm in zicht. Daar laten het biertje en de Radler zich heerlijk smaken. Het is daar goed toeven op het terras.  Dan is het nog een half uur lopen naar de Staumauer.  Vlak daarvoor is een wegje naar beneden waar we
met de voetjes in het water kunnen zitten, heerlijk verkoelend. Na een kwartiertje gaan we weer verder en bereiken we  de Seestüberl weer. Daar zien we het Nederlands stel weer. Ze zijn ook  net gearriveerd.  We nemen  er een koude milkshake, wat er wel ingaat. Dan is het wachten op de bus die ons weer terugbrengt naar de Rosenalmbahn.  Het was overweldigend mooi vandaag. We duiken toch maar weer het zwembad in, ook geen straf. Irma gaat zelfs mee in de wildwaterbaan.  's Avonds zijn we wezen eten bij Nester.  Het eten was er voortreffelijk.  Alleen erg jammer van de vele vliegen. Als we 's avonds op het balkon zitten, zien we dat er op Gerlossteinwand een heel groot kruis verlicht is. Ook bovenop zijn een hele rij met vuren zichtbaar.














Zondag 30 juni 2019 Naar de Kerk en Penkenbahn - Penkentenne.

Vandaag niet al te vroeg eruit.  We rijden rond de klok van half tien  richting Jenbach waar we ruim op tijd aankomen. Bij de ingang van de kerk ontvangen we allemaal een draadje, we gaan een net maken.We ontmoeten er ook weer Kees Sanner en z'n vrouw.  We brengen hun de groeten over van Jan Bouman.  De dienst staat in het teken van vissen vangen. Vissers van mensen moeten we worden. Vandaar de draadjes. Na de dienst is er buiten nog een hapje en een drankje. Ik zie ook flessen bier staan maar ik hou het toch maar op een mineraalwatertje. Na verloop van tijd nemen we afscheid en rijden we terug naar Stumm. We kleden ons om en gaan weer richting de Bahnhof. Andere jaren gaan we zondags altijd naar de Schwarzachalm maar omdat het zo ontiegelijk heet is, zien we daar maar van af. Hans Egger zal een jaartje moeten wachten. We gaan met de trein naar Mayrhofen. Vandaar gaan we met de Penkenbahn omhoog. Maar eerst lopen we nog langs hotel Neuhaus en ja hoor....! De Mandema's zijn er ook weer, we zien de auto op de parkeerplaats staan. We lopen naar de Penkenbahn en gaan meteen omhoog. Boven gekomen lopen we door naar het Gschosswandhaus. Daar eten we de lunch en blijven op ons gemak nog een poosje zitten.  Daarna gaan we met de tweede sectie omhoog en nemen plaats in een Bergluft-gondel.
Dat is een open gondel en het werkt verfrissend. We gaan ook even bij de afsprongplaats van de parapenters kijken, waarna we besluiten om door te lopen naar de Penkentenne.  Het is erg warm en eigenlijk geen doen, maar we bereiken toch ons doel. Met de gondel naar beneden en dan wachten op de bus. Dit korte tochtje is door de hitte inspannender dan de tocht van gister van 12 kilometer. Als we in Mayrhofen in de trein stappen blijkt de airconditioning het niet te doen, dus dat voelt aan als een bakoven. Het is echt niet normaal zo heet het is. De thermometer van de auto staat op 42°. Dus gauw, als we weer terug zijn in Stumm, naar het zwembad.  Daar zijn ook Anna en Wolfgang. Leuk om ze weer te ontmoeten. We doen ze de groeten van Elly en Dick, en plonsen daarna in het water, heerlijk. Als we 's avonds op het balkon zitten gaat Irma haar voetjes verwennen met een  Kneipp voetenbadje. En nog eens wat... we  zijn hier nu 6 dagen en ik heb nog niet één keer kunnen winnen met Rummikub.







Maandag 1 juli 2019 Eggalm-Brandalm-Lanersbach [voor route klik hier]

Vandaag met de trein naar Mayrhofen en vandaar met de bus naar de Eggalmbahn. Als we door Mayrhofen rijden, zien we de Mandema's lopen, zij ons niet. We gaan in Lanersbach met de gondel omhoog. Eerst drinken we koffie boven en  daarna gaan we op pad. Het is een bekende omgeving voor ons. De wandeling naar de Brandalm hebben we al meer gelopen  maar het is altijd weer een mooie een prettige wandeling.  Het is opnieuw warm maar nog lange niet zoals gisteren. Goed te doen dus. We bereiken de Brandalm om kwart over twaalf,  mooi op tijd voor een Bretljause. We laten het ons goed smaken. Na een uurtje op de alm te hebben verbleven is het weer tijd om verder te gaan.  De lucht begint inmiddels te betrekken dus we moeten een beetje opletten of het wel droog blijft. Op de afslag Juns-Lanersbach kiezen we om naar Lanersbach te lopen,  dat is nog een half uurtje. We komen over een prachtig pad. Als we in Lanersbach aankomen voelen we de eerste spetters.  We wachten tien minuten op de bus en als we er net inzitten breekt de bui goed los. Maar als we in Mayrhofen aankomen is het nog droog, maar dat duurt maar even of daar begint het ook te storten.  We zijn nog even van plan om in Zell uit te stappen voor een coupe ijs,  maar was het de voorgaande dagen te heet om naar Gredler te lopen, nu is het te nat want het is inmiddels weer gaan storten. In Stumm  is het weer droog en kunnen we ongehinderd naar de auto lopen. Maar als we even later bij de apotheek stoppen voor compeetpleisters, hoost het daar ook. Het is wel wat afgekoeld en we kunnen op het balkon zitten. Dat is voor het eerst zolang we hier zijn dat we 's middags op het balkon kúnnen. 's Avonds zijn we nog een keer bij Gasthof  Märzenklamm wezen eten. Daar ontmoeten we Wilma Kuintjes en haar man, die daar logeren. We hadden die toen we er met Nel en Job waren ook al gezien. Het eten was er weer voortreffelijk. 's Avonds op het balkon weer een paar potjes Rummicub gedaan, allebei verloren.























































Dinsdag 2 juli 2019 Mayrhofen

We lassen altijd een dag in om te shoppen in Mayrhofen. Dus eerst erg pianogewijs gedaan en koffie gedronken op het balkon.  Daar heb ik zojuist mijn eerste potje Rummicub gewonnen. Na de koffie nemen we de trein naar Mayrhofen. We lopen door de winkelstraat van Mayrhofen en scoren hier en daar wat presentjes. Om 12.30 uur zijn we zo'n beetje bij de  slager en daar is het traditioneel broodje warm vlees eten. Daarna lopen we naar de Ahornbahn waar we mee omhoog gaan. Het is altijd spectaculair om hiermee omhoog te gaan. We lopen wat rond en komen bij de Ahornsee waar we het er even van nemen. We zijgen neer op één van de ligstoelen en  nemen het ervan. Lekker met de voetjes in het koele water is nu op z'n lekkerst. Bij de Filzenstadl  nemen we een heerlijke yoghurtbecher. Echt genieten dus. Inmiddels zien we dat de lucht gaat betrekken, er zit weer een bui aan te komen. We gaan met de Bahn naar beneden en als we weer in Mayhofen lopen, begint het te hozen. Maar om nou te zeggen dat het afkoelt, nee. We  blijven even schuilen op het terras van Kostner.  Als het droog is lopen we naar hotel Neuhaus en geven een kaartje af bij de receptie met een bericht van ons voor de Mandema's.  Dan weer met de trein naar Stumm waar het niet geregend heeft en nog steeds mooi weer is. We doen boodschappen bij de M-Preiss en daarna kunnen  we naar Franz-Jozef.  Ook nu kunnen we op het balkon.



































Woensdag 3 juli 2019 In der Au - Brandberg [voor route klik hier]


Het weer is vandaag lichtbewolkt en in de namiddag wordt regen verwacht. We gaan na het ontbijten richting Mayrhofen waar we de bus nemen richting Staumauer bij Bärenbad. De bus neemt ons mee het Zillergrund in, dat is een prachtig gebied waar maar een beperkt aantal auto's in worden toegelaten.  We stappen bij Gasthof In der Au uit. Daar drinken we eerst een bakje koffie. Het is prima wandelweer dus we gaan na de koffie snel op pad. In de bus hadden we al gezien dat er nogal wat lawineschade is dus vragen we eerst even aan de bazin van In der Au wat we tegen kunnen komen. Er is een gedeelte van het wandelpad gesperrt maar dat is met borden aangegeven.  We komen al snel op het wandelpad. Zillergrund is echt een plaatje en heerlijk rustig.  Nog voor Gasthof Hausling komen we  bij de lawineschade.  Daar moeten we weer over de Fahrstrasse. We kunnen hier goed zien hoe de natuur hier heeft huisgehouden. De lawine is begonnen als sneeuwlawine en heeft alles wat ze tegenkwam meegenomen. Door de kracht en de luchtdruk heeft de lawine aan de andere kant van het dal alle bomen als luciferhoutjes neer gemaaid. Tot aan Hausling moeten we over de Fahrstrasse.  We nemen even een kijkje in de kapel en daarna is het weer verder.  We vinden een paar mooie stenen waar we op kunnen zitten om ons brood op te eten. Daarna lopen we door tot aan Klausenhof. Daar vallen een paar spatjes regen dus houden we even  beraad hoe we verder gaan.  Het is dan nog een uur door naar Brandberg. Dat lijkt ons te doen, als het maar droog blijft.  Dus op pad maar weer.  De weg loopt eerst nog een stuk naar beneden tot aan bushalte Ritzlast, vanaf daar loopt de weg omhoog naar Brandberg maar is niet erg zwaar. Binnen het uur bereiken  we Gasthaus Thanner in Brandberg waar de bus al klaarstaat.  We zijn nog maar net gearriveerd of het begint warempel te regenen. We zijn net op tijd om bij Thanner te schuilen. De bus brengt ons weer terug in Mayrhofen waar we bij Kostner een yoghurtbecher nuttigen. Daarna met de trein weer terug naar Stumm.
's Avonds willen we bij Almdiele gaan eten, maar als we daar aankomen is alles stil. Ze hebben Betriebsurlaub. Dus dan maar door naar Kholerhof, Fügen.  Voortreffelijk gegeten daar.



































































Donderdag 4 juli 2019 Kreuzjochhütte [voor route klik hier]


Vandaag een 10!!!. We gaan na de koffie, op het balkon, naar de Rosenalmbahn waar we de auto parkeren en gaan we met de gondel omhoog. Daar aangekomen zien we dat de Kreuzwiesenalmhütte donderdag's Ruhetag heeft dus besluiten we dat we naar de Kreuzjochhütte te lopen. Dat is een klein uurtje lopen. Er wordt boven weer heel wat gebouwd.  Het Bergtation wordt verbouwd en er wordt een compleet meer aangelegd, de Fichtensee. Er wordt alles aan gedaan om de jeugd maar de bergen in te krijgen. We kennen  van het pad maar weinig terug nadat we de laatste keer hier zijn geweest. De paden zijn opnieuw aangelegd en we komen over nieuw aangelegde bruggetjes. Het uitzicht is geweldig. We zien aan de andere kant van het dal goed het gebied liggen waar we ooit wel eens geskied hebben. En ook zien we de Platzalm goed liggen. Als we na een klein uurtje bij de Kreuzjochhütte  aankomen is het daar één en al gezelligheid van komende en gaande wandelaars.  We zitten er een ruim uur en het is er supergezellig. Maar we moeten toch weer terug. We lopen nog even via het Fichtenslot en daarna gaan we weer met de gondel naar beneden. Het is heerlijk zwemweer dus we duiken er nog even in. 's Avonds lekker op het balkon nog een paar spelletjes Rummicub gedaan. Goed toeven op het balkon.































Vrijdag 5  juli 2019 Spieljoch-Geolsalm-Mittelstation[voor route klik hier]

We rijden met de auto naar de Spieljochbahn waar we rond de klok van elf boven zijn. We lopen richting het Gipfelkreuz en genieten daar van het prachtige uitzicht. We lopen bovenlangs richting de Geolsalm. Altijd weer een mooi pad om te lopen met constant zicht op het Zillertal beneden. Na drie kwartier lopen zien we de Geolsalm beneden ons liggen. Binnen het uur bereiken we de alm. We bestellen er een Bretljause en Frankfurter met brood.  Heerlijke lunch.  Na een uurtje besluiten we om terug te lopen naar het Mittelstation. Ook dat is weer een mooi en goed begaanbaar pad naar beneden.  Niet al te zwaar. We zijn  om half drie bij het Mittelstation, maar eerst gaan we nog even  bij de Kholeralm aan voor een coupe ijs en en milkshake. Daarna gaan we met de gondel  naar beneden.  Als we terug zijn in Stumm laat het weer het toe om nog even te gaan zwemmen. Dat houdt in dat we van de 11 dagen hier 7 keer gezwommen hebben, dat is nog nooit voorgekomen.
's Avonds gaan we naar het Platz-concert in Kaltenbach. Als  we er om kwart voor acht aankomen blijkt het al begonnen te zijn. Vanwege het feest van de brandweer is er een aangepast programma. De kapel met Wolfgang speelt maar tot half negen. Het is er ontzettend druk en er wordt overvloedig gegeten en gedronken. Naar muziek werd niet geluisterd. Voor ons is de lol er af. Dus rijden we terug naar Stumm om lekker op het balkon te genieten van de invallende avond.















Conclusie 11 dagen Zillertal:
Het was warm, soms te warm maar het was fantastisch. Want we hebben  het ook wel eens anders gehad met regen en koud weer. De achillespezen van Irma hebben  het goed gehouden en we zijn blij dat het tot nog toe zo goed gegaan is. We hebben prachtige wandelingen gemaakt waarvan een aantal nieuwe. Morgen gaan we  verkassen naar het Kleinwalsertal.

********************************************************


Zaterdag 6 juli 2019 Stumm-Mittelberg. Haldensee [voor route klik hier]

Vandaag de dag van de verplaatsing.  Na het ontbijt pakken we alles in en nemen afscheid van Monie en Franz. Franz is ook gekomen om in de tuin te werken.  We rijden het Zillertal uit  en gaan op de de Autobahn op richting Innsbruck.  Het is prachtig weer,  blauwe lucht en zon aan de hemel. Na Innsbruck komt al snel de Fernnpass in zicht.  Daar was het (nog) niet druk. Na  verloop van tijd rijden we onder de hangbrug door, de Highline179. Daar hebben we in 2016 overheen gelopen toen we ook naar het  Kleinwalsertal onderweg waren. We rijden door tot aan de Haldensee. Daar parkeren we de auto bij het zwembad en vandaar gaan we op pad om een wandeling te maken maken om de Haldensee. Dat is een wandeling van een uur. Onderweg eten we ons brood op een bankje. En inderdaad, na een uur zijn we weer terug bij de auto. We rijden daarna door naar Mittelberg waar we verwelkomd worden door Marijke en André in haus Bärenkopf. We hebben de beschikking over een comfortabel appartement, zo te zien kunnen we hier het wel een week uithouden. Na eerst uitgepakt te hebben gaan  we op het terras zitten maar nog geen kwartier later breek er een hoosbui los dus gauw naar binnen. 's Avonds nog een klein rondje gemaakt in Mittelberg. 






























Zondag 7 juli 2019 Fluchtalpe [voor route klik hier]

Vandaag geen wekker gezet. Als we wakker worden regent het. De broodjes hangen aan de deur dus dat is goed geregeld. Lekkere knapperige broodjes. We drinken eerst nog koffie en lopen daarna naar de bushalte,  nog geen 100 meter van ons huisje.  Tegen half elf beginnen we de wandeling vanaf halte Schwendle naar de Fluchtalpe.  Een prachtige wandeling in een totaal ander gebied dan het Zillertal. Het  is nog droog maar er zitten buien aan te komen. We passeren Innere Wiesenalp, het is een prachtig gebied en  heerlijk stil. Daar vandaan is het nog één rechte weg naar de Fluchtalpe.  Als we er bijna zijn begint het te regenen dus gauw parapluutje op. Als we er zijn is het weer droog en breekt de zon weer door en is het heerlijk op het terras. Dat is maar goed ook want binnen is er geen toegang.  We nemen een goulashsoep en blijven er een poosje van de omgeving genieten.  Daarna lopen we eerst tot aan de Innere Wiesenalp terug en gaan dan richting Höfle. Onderweg krijgen we nog een paar buien te verduren, maar we regenen niet tot op het bot toe nat, het valt allemaal reuze mee. We komen  bij de bushalte Höfle,  hier zouden we op de bus kunnen wachten maar we besluiten om door te lopen naar Mittelberg. Dat is dan nog een half uur en tevreden komen we om kwart over twee aan bij ons appartement.
Om half vijf nemen we de bus naar Baad. We willen daar de finale van de voetbalwedstrijd tussen Amerika en Nederland gaan kijken bij het Starzelhaus van  Noël Gijs gaan kijken.  Marijke heeft hem gebeld en gezegd dat we er aan kwamen.  Noël zou voor de bitterballen en frikandellen zorgen. Als we in Baad aankomen is het nog 10 minuten stijl omhoog. Net op dat moment begint het te storten en te onweren. Gelukkig hebben we de parapluutjes bij ons maar we willen  zo snel binnen zijn dat we bekaf aankomen. Maar goed, we verwachten dat de hele zaak vol zal zitten met Nederlanders maar dat valt tegen.  Alleen een  Belgisch echtpaar zit ook naar het voetbal te kijken. Het had leuk kunnen zijn, maar Nederland verliest de finale met 2-0. Om kwart voor acht zijn we weer terug in Mittelberg met de bus.




































Maandag 8 juli 2019 Freibergsee [voor route klik hier]

We staan bij droog weer op. Na het ontbijt gaan we met de bus naar de Söllereck-Bahn. In de bus is het best wel druk en bij iedere halte komen er meer mensen bij. Maar bij de Kanzelwandbahn gaan er een heleboel mensen uit. We gaan met de Söllereck-Bahn omhoog waar we eerst een "kop koffie" nemen. De prijs van de koffie zal ik maar niet noemen. We gaan op weg. Al snel komen we over een  pad met planken. Het is daar erg moerassig dus die planken zijn wel nodig. Het is jammer dat het zwaar bewolkt is, dus  erg ver weg kunnen  we niet kijken. We zouden bij mooi weer zicht op Oberstdorf hebben maar daar is niet veel  van te zien. Maar het is gelukkig (nog) droog.  We komen bij Berggasthof Hochleite waar we op het terras plaatsnemen en iets te eten bestellen.  Precies als we weer verder willen gaan vallen de eerste druppels. De regenjassen moeten aan. We lopen door tot de Freibergsee en gaan het pad op dat om het meer loopt. We zien al snel de schans (Heini Klopferschans) liggen.  Dit is niet de schans van het Vierschanzentournooi maar deze wordt gebruikt om ski te vliegen. Ongeveer op de helft komen  we langs de schans.  We besluiten om deze te bezoeken en kopen kaartjes om mee naar boven op de schans te komen. Met een lift gaat het omhoog.  Bovenop is goed te zien hoe hoog het is en dat je toch heel wat moed moet hebben om hier op de ski's naar  beneden te glijden. Jammer dat het zicht beperkt is maar je kunt je voorstellen hoe mooi het hier is om foto's te maken. We gaan ook nog met het kabelbaantje naar beneden om te kijken waar de skispringers neergekomen.  Petje af voor deze durfals. We nemen nog een bakje koffie  in de schans en daarna gaan we weer verder. Inmiddels is het gestaag gaan regenen, dus de regenjassen maar weer aan.  Het is dan nog een uur lopen naar het Talstation van de Söllereck-bahn. Daar hoeven we niet lang op de bus te wachten. In Riezlern stappen we even uit om wat boodschappen te doen bij de M-Preiss.  Als we weer bij de bushalte staan te wachten op de bus naar Mittelberg is daar ook een aardig stel uit Nederland waar we mee aan de praat raken. Zij zitten op de camping in Baad.  We hebben  hele verhalen  en als we langs ons appartement komen wijzen we dat dan ook aan. Erg leuk. We stappen uit, en ik ontdek even later dat ik m'n paraplu in de bus heb laten liggen. Dat is minder want tot nog toe hebben we hem vaak nodig gehad in het Kleinwalsertal . Dat wordt morgen eerst een nieuwe paraplu kopen. Als we al even thuis zijn wordt er op de deur geklopt en is daar de aardige meneer uit de bus, hij komt de paraplu terug brengen.  Hoe aardig. We laten hem even het appartement zien en hij is vol verwondering.  Ik heb m'n parapluutje weer terug.



















Dinsdag 9  juli 2019 Walmendingerhorn-Alpe Stierhof-Baad [voor route klik hier]

Na het ontbijt gaan we op weer op pad. Naast ons appartement loopt een paadje omhoog, daarvandaan is het Talstation van de Walmendingerhorn vlakbij. We moeten even wachten voor we mee kunnen met de gondel want vlak voor ons is een  grote groep jongelui gearriveerd die ook allemaal mee willen. Het weer is bewolkt maar af en toe laat de zon zich even zien. Boven drinken we eerst een bakje koffie.  Het voelt fris aan maar verder is het goed te doen. Af en toe is er wat meer ruimte tussen de wolken en kunnen we iets van de omgeving zien. Het is een uur lopen naar de Alpe-Stierhof en dat halen we makkelijk. Het is een heel eenvoudige hut maar we kunnen er een lekkere Jausenplatte eten. Het is inmiddels helemaal dichtgetrokken en we zien niet veel  meer van de omgeving, dat is wel jammer want anders hadden we een prachtig uitzicht.  Als we weer op pad gaan  lopen we eerst een stukje terug en nemen dan het pad dat naar Baad leidt. Het blijft mistig en kil. Om half drie komen we langs het Starzelhaus.  We denken er een lekker portie bitterballen te halen maar helaas,  dinsdag Ruhetag. Dus dat feest gaat niet door. Dan maar doorlopen naar de bushalte. We rijden mee terug tot Riezlern waar we nog wat shoppen en ansichtkaarten kopen  voor de kleinkinderen. Om half 5 zijn we weer terug in het appartement. Weer een geslaagde wandeldag.
In het appartement is het iets minder. Met behulp van André wordt er een nieuwe waterleiding aangelegd en dat heeft geresulteerd in een het feit dat we 's avonds geen water hebben. Maar geen probleem, Marijke en André lossen het op met flessen water die ze uitdelen. Hopelijk is het morgen over.


































Woensdag 8 juli 2019 Kanzelwand-Kuhgerenzsspitze-Mittelberg [voor route klik hier]



Vandaag is het plan om met de Kanzelwandbahn omhoog te gaan en dan een ronde te maken richting de Gehrenspitze en dan via de Schlappoltsee en het Blumenlehrpad terug te lopen. Het is vandaag mooi opgeklaard weer.  Als we boven komen zien we rechts van ons het pad naar de Kuhgerenzsspitze lopen. Dat lijkt ons toch ook wel  een mooie wandeling. En omdat we dat toch ook een keer willen doen besluiten we onder de koffie om de plannen om te gooien en het pad via de Kuhgerenzsspitze te nemen. Dat is echt geen verkeerde keuze naar zo later blijkt, want het is een prachtig pad dat eerst glooiend naar beneden loopt en daarna glooiend naar boven. Onderweg zien we de mooiste bloemen. We komen bij de Kuhgerenzsscharte. Vandaar is het nog een kwartiertje naar de Spitze. Daar aangekomen  hebben we een schitterend uitzicht ver het Kleinwalsertal. We blijven er een poosje rondhangen en maken er prachtige foto's.  Daarna lopen we weer naar de scharte waar we ons brood op eten.  Vanaf daar is het nog een half uur naar de Innere Kuhgerenalpe waar we een versnapering nemen op het terras.  Héérlijk.  Dan is het weer verder door het prachtige landschap. Het blijft mooi weer dus we kunnen heel wat meer zien dan de vorige dag. We gaan  via slingerpaadjes naar beneden. We gaan door tot aan Innere Wiesenalp. Hier waren  we afgelopen zondag ook. Ook daar houden we even halt om een lekkere beker met quark met vruchten te verorberen.  Daarvandaan is het nog een half uur lopen naar de bushalte. Daar aangekomen blijkt dat de bus pas over een uur komt dus dan kunnen we beter doorlopen want het is dan nog 20 minuten tot aan ons appartement.  Kortom,  de  geweldige wandeling mede door het mooie weer. 's Avonds zijn we wezen eten in Riezlern en daarna naar het Platz-concert in Mittelberg.  Ze speelden  alleen marsen en polka's. Maar we stonden er  versteld van hoeveel publiek er op af was gekomen.










 




























Donderdag 9 juli 2019 Ifen 

Vandaag effe maar eens een beetje rustig aan gedaan. We zijn via het voetpad naast ons appartement naar Mittelberg gelopen en daar wat boodschappen gedaan bij de M-preiss.  We hebben ook in Mittelberg, bij Neue Krone, koffie gedronken. Weer terug en in ons huisje ons omgekleed voor een korte wandeling.  We nemen de bus naar de Ifen-bahn en gaan daarmee omhoog. We eten er eerst een Fritatensoepje. Er loopt een panorama-pad van een kwartier wat we eerst lopen en hebben zo mooi zicht op de Ifen. Daarna lopen we naar beneden naar het Talstation. Dat is ongeveer een uur. Het is heel de tijd al een beetje miezerig maar we hoeven de regenkleding niet aan.
Beneden aangekomen wachten we op de bus naar Hirschegg waar we bij het Walserhaus even uitstappen. We neuzen wat rond in het Walserhaus en gaan dan weer verder met de bus naar ons appartement. 's Avonds zijn hebben we bij Neue Krone gegeten. Het eten was daar voortreffelijk. 



























Vrijdag 10 juli 2018 Terug naar huis
Het zou vandaag een regendag worden volgens de weerberichten. Als we opstaan is het al zwaar bewolkt en tijdens het ontbijt begint het te regenen. Niet zo maar een beetje maar echt stevige regen. We overleggen wat te doen. We kunnen vandaag nog naar Oberstdorf gaan om daar nog wat te winkelen. Maar zo als het er nu naar uitziet blijft het heel de dag regenen. We zien het niet zitten om dan winkel in winkel uit, parapluutje op parapluutje af te doen. Eerst maar eens koffie drinken. En dan besluiten we om de koffer te pakken en op huis aan te gaan Om 11.30 uur is alles in de auto gepakt en zijn we klaar voor vertrek. We nemen afscheid van Marijke en André en zetten koers richting Nederland. De eerste paar uur rijden we constant in de regen en het is ontzettend druk op de weg, mede door de regen hebben we veel file. Maar ook veel Baustellen houden uren op. De regen is inmiddels overgegaan in hevige stortbuien en soms zien we geen hand voor ogen. Nee het schiet niet op. Tot aan Koblenz is het Stau na Stau. Pas na  bij Koblenz gegeten te hebben, kunnen we goed doorrijden. Dat houdt in dat we om 22.50 uur thuis zijn. We hebben er 2 uur langer over gedaan dan op de heenweg, terwijl we 200 kilometer minder hoefden te rijden.







Conclusie 7 dagen  Kleinwalsertal:
Het Kleinwalsertal is een overzichtelijk en compact dal. Je kunt op veel plekken zien waar je bijvoorbeeld de vorige dag bent geweest. In vergelijking met Zillertal is het er een stuk eenvoudiger. In het Zillertal is het allemaal bling, bling. Hypermoderne liften. Hier zijn de meest liften nog uit de jaren '60/'70. Echt een reden om er zeker weer eens terug te komen.