Het is Koningsdag, maar dit jaar zijn er weinig festiviteiten waar we aan deelnemen. In plaats daarvan besluiten we iets anders te doen: een korte autorit naar Waardhuizen, om daar een wandeling te maken in het prachtige natuurgebied het Pompveld. Slechts een kwartiertje rijden, en we parkeren de auto op het kleine parkeerterrein aan de rand van het gebied.
Zodra we het Pompveld inlopen, voelen we de rust van dit ongerepte stukje natuur. Het is er heerlijk stil en groen – een plek waar je echt even kunt ontsnappen aan de drukte. Een deel van het gebied is recent opnieuw ingericht, met een speelplek voor kinderen, wat het ook aantrekkelijk maakt voor jonge gezinnen.
Er zijn geen routebordjes, maar dat is geen probleem. De paden spreken voor zich; je volgt gewoon het natuurlijke verloop van het terrein. In feite maken we een vierkante lus om het gebied heen. Onderweg zijn er veel zijpaden te zien, maar die zijn niet toegankelijk – het Pompveld is een stiltegebied, bedoeld om de natuur haar gang te laten gaan. Dat maakt de begaanbare paden des te specialer: ze slingeren door een landschap vol frisse lentekleuren.
Alles staat in bloei. Het koolzaad kleurt het veld felgeel en het jonge groen schittert in het zachte voorjaarslicht. We genieten van de geur van de natuur, het fluiten van vogels en de serene sfeer die over het gebied hangt.
Na een wandeling van ongeveer anderhalf uur keren we terug bij de auto. We kijken nog even om. Wat een mooi stukje natuur, en dat zo dicht bij huis. Een onverwacht geslaagde Koningsdag.
De zon schijnt en de lucht is strakblauw – een perfecte dag om eropuit te trekken. Na een rustige ochtend en een kop koffie besluiten we richting Utrecht te rijden, op weg naar Groenekan. Daar wacht ons het Beukenburgerpad, een klompenpad dat ons langs historische landgoederen, statige bomenlanen en waterrijke natuurgebieden zal leiden. We parkeren de auto onder het viaduct van de A27, waar het pad begint. De naam van het klompenpad is afgeleid van landgoed Beukenburg, waar we later vandaag doorheen zullen wandelen. Vol goede moed zetten we de eerste stappen en volgen het pad in de richting van De Bilt. Na zo’n 700 meter slaan we linksaf de Vijverlaan in, die uitkomt op het Voordaansepad. Dit slingerende pad wordt omzoomd door indrukwekkende, monumentale bomen en voert ons het landgoed Voordaan binnen. Bij de Nieuwe Weteringseweg lopen we een klein stukje langs de weg, ongeveer een kilometer, voordat we rechtsaf de Beukenburgerlaan inslaan. Dit pad kronkelt zich een weg door het landschap, omringd door hoge bomen. Na een tijdje bereiken we een waterplas, een perfecte plek voor een pauze. We zoeken een stevige boomstam uit, nemen plaats en genieten van onze lunch terwijl we luisteren naar het ruisen van de bladeren en het gezang van vogels. Na de pauze vervolgen we onze weg en komen we op het Leyensepad. Hier passeren we Schutje Beukenburg, een klein historisch bouwwerk dat rond 1900 werd gebouwd door jonkheer Twiss Quarles van Ufford. Ooit diende het om het waterpeil van zijn eendenkooi te reguleren en maakte het deel uit van het inmiddels verdwenen landhuis Beukenburg.
We blijven het pad volgen en komen opnieuw uit op de Beukenburgerlaan, die ons naar de Groenekanseweg leidt. Hier zouden we rechtsaf kunnen slaan om terug te keren naar de auto, maar het pad nodigt ons uit om nog een stukje verder te gaan. We kiezen ervoor om linksaf te gaan en wandelen richting de Hooge Kampse Plas, een bijzonder vogelrijk gebied. Langs de plas bevinden zich verschillende uitkijkpunten, ideaal om vogels te spotten. De plas zelf ontstond eind jaren zeventig toen hier zand werd afgegraven voor de aanleg van de A27.
Aan het einde van de plas doemt Fort Voordorp op, een verborgen militair bouwwerk dat helaas niet vrij toegankelijk is. Het ligt goed verscholen tussen het groen, waardoor het lastig is om er een mooie foto van te maken. We zijn inmiddels aangekomen in De Bilt en lopen parallel aan de Biltse Rading terug richting Groenekan. Het laatste stuk voert ons over de Groenekanseweg, en na nog zo’n twee kilometer bereiken we onze auto. Het Beukenburgerpad heeft ons verrast met zijn afwisselende landschappen: statige lanen, historische landgoederen, rustige waterpartijen en vogelrijke gebieden.
Ook dit was weer een prachtig Klompenpad met veel afwisselende landschappen en bossen.
Eindelijk is het zover. Een wintervakantie in Oostenrijk is aanstaande. We
worden om zeven uur opgehaald door Jan van Zanten, die ons met de gele bus naar
het station in Zaltbommel brengt. Ja want we gaan dit keer met de
trein. We gaan daar met z'n tweetjes onze 40 jarige bruiloft vieren en
wel in de Alte Bank in Riezlern. Daar zijn we al eens een keer eerder geweest. We hebbben zelfs het zelfde appartement
toegewezen gekregen.
We nemen trein naar Utrecht waar we om negen uur op de
hogesnelheidstrein ICE naar Ulm zoeven. Onderweg bereikt deze trein snelheden
van ruim 300 km per uur. We reizen eerste klas dus hebben we een luxe
coupe met heerlijke stoelen. We passeren plaatsen als Keulen, Bonn, Mannheim en
Stuttgart. Naast ons, aan de andere kant van het pad, zit een vrouw te werken op haar laptop. Ze vraagt of we even op haar spullen willen letten als ze even iets gaat halen in de restauratiewagon. Dat vinden wij geen probleem. Als ze terug komt vertelt ze dat ze dominee is en dat ze gaat preken in Zurich, Zwitserland en dat ze zat te werken aan een preek. Dat gaat allemaal in het Engels, vertelt ze. Ik merk op dat ik de preek wel af had willen maken, terwijl ze eventjes weg was. Na Stuttgart gaat het er om spannen of we aansluiting hebben op de
trein naar Oberstdorf. Als we het station van Ulm binnen rijden zien we de
trein naar Oberstdorf gereed staan maar nog voor onze trein op het perron stopt
zien we dat de trein naar Oberstdorf zich al in beweging zet. Jammer, nou
moeten we een uur wachten.
Om 15.17 uur rijden we dan toch Ulm uit in de
richting van Oberstdorf. We komen langs Memmingen, Kempten en Sonthofen
en komen om 17.25 uur in Oberstdorf aan. Daar is het nog 15 minuten wachten op
de bus die ons in een 20 minuten naar Riezlern brengt. We stoppen nagenoeg voor
de deur van appartementencomplex "Alte Bank" Het blijkt dat de sleutel in een enveloppe links van de deur tussen
een spleet in de muur zit. Dit horen we als we aanbellen. Snel de koffers
in het appartement gezet en dan nog snel even boodschappen doen bij de M-preis.
Dat kan nog net voor zeven uur. Daarna koffers uitpakken en lekkere
macaroni gegeten. Ook nog een spelletje Rummicub gedaan.
Voor het filmpje op Youtube klik hieronder
Zaterdag 11 januari 2025 Mittelberg-Innere Wiesalpe-Riezlern [voor route klik hier]
Het is vandaag onze 40 jarig huwelijksjubileum. Na een heerlijke nachtrust
komen we maar langzaam op gang maar dat geeft niks, we zijn hier per slot van
rekening voor onze rust.
We gaan met de bus naar Mittelberg waar we een
wandeling hebben gepland. Rond de klok van elf uur gaan we op pad. Na
altijd zomers in de bergen te hebben gelopen is het nu en hele nieuwe ervaring
om in de sneeuw te lopen. Er ligt genoeg en het weer is aangenaam. Een helder
blauwe lucht en heerlijk vriezend weer. We gaan eerst een stukje naar beneden
en lopen zo het Wildental in. De paden zijn prima geprepareerd. Het is
heerlijk en het berglandschap is geweldig. Na een uurtje bereiken we de
Innere Wiesalpe. Daar eten we een heerlijk Knödelsoepje. Het pad loopt verder
in de richting van Riezlern.
We lopen hier echt in een kerstkaart, zo
mooi. We maken dan ook de nodige foto's. Het is echt een prachtige wandeling
en we genieten dan ook volop. Om 14.30 uur bereiken we Riezlern weer. We
drinken er nog kopje koffie tegenover de Kanzelwandbahn. Daarna nog wat
boodschappen gedaan. En we zijn om 16.00 uur weer in het appartement. 's-Avonds zijn we nog wezen eten bij Bex voor onze huwelijksdag. We hebben er
heerlijk gegeten. Het diner werd afgesloten met een Heiße Liebe voor twee
inclusief vuurwerk.
Zondag 12 januari 2025 Hirschegg-Heubergbahn-Baader höhenweg-Baad-Hirschegg [voor route klik hier] We nemen na de koffie de bus naar Hirschegg waar we uitstappen bij de
Heubergbahn. Deze stoeltjeslift brengt ons omhoog naar waar de wandeling
begint. We lopen over de Baader höhenweg in de richting van Baad. Ook nu weer
worden we gewaar hoe anders alles is als in de zomer. Het is echt
prachtig. Het is een beetje bewolkt en vrij koud.
Al snel zijn we bij de
Sonna-alpe. Hier is ook een stoeltjeslift waar heel veel skiërs mee omhoog
komen. Het is nog geen tijd voor een bakje koffie dus lopen we door. Na
nog een half uur door een prachtig winterlandschap te hebben gelopen komen we
bij Berggasthof Bühlalpe. Daar gaan we naar binnen en drinken daar nog een
kopje koffie. Het is er warm en gezellig. Als we weer verder gaan komt
meteen een steil stuk naar beneden. Zomers is dat al lastig laat staan nu
met al die sneeuw. Maar gelukkig zijn er touwen aangebracht waar we ons
aan vast kunnen houden. Dan komt weer een mooi stuk en we krijgen zicht
op Baad. Het eerste waar opvalt is het Kapelletje dat boven Baad
uittorent.
Dit is de Kapelle St. Martin. Het is echt een fotogeniek kerkje. In
Baad aangekomen eten we in de Kuhstall, een gezellig restaurantje. Ze hebben er
heerlijke Kaiserschmarren. Het is er wel een beetje rumoerig want er zit een
grote groep schnapps te hijsen. Dat mag de pret niet drukken. We wilden
eerst nog doorlopen naar het Bärgunttal maar dat zou te ver zijn. Daarom
besluiten we om langs de Breitach terug te lopen en kijken hoever we
komen. Dit blijkt en goede keuze te zijn want ook hier is weer een
prachtig pad uitgezet dat deels langs een langlaufparcours gaat. Soms
lopen we vlak naast het parcours. Één keer lopen we verkeerd en komen op
het parcours terecht wat door een aantal langlaufers niet in dank wordt
afgenomen. Gelukkig kunnen we nog via een steile steig omhoog naar het
originele wandelpad. We zien al snel nu het Kerkje van Mittelberg maar we
besluiten om door te gaan naar Hirschegg.
We komen bij het punt waar we
gister ook waren ( Aparthotel) en even verder buigt de weg weer af naar links
langs de Breitach. Dan volgt nog een schitterend pad dat nog zeker drie
kilometer doorloopt voordat we de eerste huizen van Hirschegg bereiken.
Daar aangekomen hebben we er ruim 13 kilometer op zitten. Ik vind dat we nog
wel een bakje koffie verdiend hebben met een heerlijke apfelstrudel. Die nemen
we bij S'Cafe im Dorf. Heerlijk. Het was een prachtige wandeling en wat hebben
we genoten.
Maandag 13 januari 2025 Auenhütte-Melköde-Riezlern [voor route klik hier]
Het is vanmorgen 15 graden onder nul. Het is glashelder en de zon laat zich ook
al boven de bergtoppen zien. We gaan met een stampvolle bus richting de
Auenhütte. Daar zijn de liften voor de skiërs naar de Hohen Ifen. Maar wij
nemen de wandelweg naar Melköde.
Dat is een wandeling die we in oktober 2023
ook gedaan hebben. We lopen door een winterwonderland. Links en rechts
van het pad ligt meters hoge sneeuw. We komen langs de Herz-see. Vanuit deze
See worden de sneeuwkanonnen bevoorraad. Zo te zien is er al heel wat
gebruikt want het peil staat laag. De weg loopt langzaam omhoog. Ook nu
weer is het pad prima geprepareerd. Het laatste stuk gaat het door het
open veld. De hut komt al in zicht. Zo bereiken we binnen het uur
de hut. We hebben bij de bakker belegde broodjes gekocht die we hier
opeten. We zitten in de schaduw, dus warm is het er niet. Het vriest nog
behoorlijk.
We zouden hier nog door kunnen lopen naar de Schwarzwasserhütte maar het is nog
anderhalf uur lopen en het pad is steil. Dus daar zien we van af. We gaan weer
terug richting de Auenhütte. Daar zijn we weer terug na een klein uurtje lopen.
We drinken er een bakje koffie op het terras want de zon schijnt lekker.
Na een half uurtje gaan we weer verder. Net op tijd want de zon verdwijnt
achter de bergen en meteen is het een stuk kouder. We gaan de
winterwandelweg op richting Riezlern. Ook nu weer een prachtig pad. Ook nu weer
loopt er een langlaufpad naast het pad.
We komen langs een mooi Kapelletje, de Bruder Klaus-kapelle. We moeten
een stukje omhoog en komen dan bij het Kapelletje. Er staan twee bankjes
waarvan er nog één vrij is en we nemen plaats, heerlijk in de zon. Zo
zitten we daar een kwartier. Als we weer verder gaan komen we bij een splitsing
waar niet helemaal duidelijk is of we links of rechts moeten. Voor de
hand ligt om het brede pad te nemen maar volgens Irma moeten we het smalle pad
nemen.
Ik vraag me af of dat verstandig is want wie weet hoe steil het
is. Maar Irma kent geen pardon en we nemen het smalle pad. We
hebben al heel veel gelopen in Oostenrijk en we hebben minder steile paadjes
gehad en dan begon Irma steevast te piepen maar nu loopt ze kordaat voorop en
loop ik nog net niet te piepen. Maar goed, uiteraard heeft Irma het weer
bij het goed eind en even later komen we weer op bekend terrein. Onderweg zien
we ook nog een prachtige waterval die helemaal bevroren is. Het is nu nog
een klein uurtje lopen naar Riezlern. Daar reserveren we een tafeltje voor twee
voor vanavond in het restaurant tegenover de Kanzelwandbahn en doen nog
een paar boodschapjes. Zo zijn we om 16.00 uur weer terug in ons appartement.
Dinsdag 14 januari 2025 Oberstdorf-Oytalhaus-Oberstdorf [voor route klik hier]
Vandaag staat er weer een mooie wandeling op het programma. We nemen na de
koffie de bus naar Oberstdorf. Daar arriveren we rond de klok van elf
uur. Vanaf het station is het ongeveer een kwartier lopen naar de
Nebelhornbahn. Daar vlakbij begint de wandeling.
Enkele jaren geleden waren we
hier ook en zijn toen aan de rechter kant van de beek omhoog gegaan. Nu
gaan we aan de andere kant op pad. Het eerste stuk is vlak en er ligt niet
zoveel sneeuw als we tot nog toe gewend zijn. Het pad loopt nu heel geleidelijk
omhoog. Als we bij de splitsing komen richting het Oytal merken we dat
hier beduidend meer sneeuw ligt. Ook hier is het weer een winterwonderland. We
maken weer de mooiste foto's. Allengs gaat het pad nu wat steiler omhoog.
Dat moet ook wel want het Oytalhaus ligt op 1009 meter. Als we bij een lange
laan met aan beide zijden en rij monumentale bomen komen is het niet ver meer.
We zien het Oytalhaus in de verte al liggen. Het is een prachtig plaatje.
Om 12.45 uur zijn we er. Mooi op tijd voor en hapje.
Binnen
aangekomen bestellen we voor ons beiden een portie Kaiserschmarren. Dat gaat er
altijd in, heerlijk. Na een klein uurtje gaan we weer terug. Maar we
lopen eerst nog een klein stukje verder het Oytal in tot aan een bruggetje dat
we in de verte zien. Daarna gaan we de zelfde weg terug tot aan de splitsing
waar we het Oytal uitlopen. Daar nemen we het pad aan de andere kant van de
beek als we gekomen zijn. Dat blijkt een juiste keuze want we komen nog
langs een aantal mooie uitkijkpunten. Om 15.20 uur zijn we weer terug in
Oberstdorf. Daar kijken we wat winkels en drinken en kopje koffie. Daarna gaan
we weer terug met de bus naar Riezlern waar we uitstappen bij het Gemeindeambt.
Daar is een après-ski party aan de gang. Leuk maar wij gaan weer verder. Het
zou nog wel lang onrustig blijven in Riezlern. We brengen nog een bezoek aan de
Kerk van Riezlern.
Die is nog helemaal in de Kerststemming versierd van
binnen compleet met Kerstboom en Kerstal. Dan lopen we nog even langs het
ijsbaantje waar wat kinderen aan het schaatsen zijn. Zo was het weer een
geslaagde dag vandaag.
Woensdag 15 januari 2025 Walserschanz-Breitachklamm-Schwendebrücke
[voor route klik hier]
Vandaag staat een bezoek aan de Breitachklamm op het programma. Het is zaak dat
we van te voren op internet checken of deze open is want bij bepaalde
weersomstandigheden wordt de klamm afgesloten. We nemen de bus richting
Oberstdorf en stappen uit bij Walserschanz, dit is op de grens tussen
Oostenrijk en Duitsland.
We moeten eerst een stuk langs de weg lopen over het
trottoir waar minstens een meter sneeuw ligt. Dan gaat het via een smal pad
best wel steil naar beneden. Even denken we er nog aan om de spikes onder te
doen maar als het even verderop wat vlakker wordt zien we daar van af. We komen
over mooie paden en lopen door het bos. Ook hier weer goed geprepareerde
paden. Op een gegeven moment komen we bij een punt dat voor
winterwandelen is afgesloten. Toch moeten we hier verder en we zien dan ook dat
hier al meer mensen hebben gelopen. Dus toch maar het pad in. Het is best wel
steil en we moeten stevig in de ankers. Uiteindelijk komen we op een
asfaltweg. Deze lopen we af naar beneden en zo komen we bij de ingang van
de Breitachklamm. Het is de derde keer dat we de klamm bezoeken. In de winter
is het wel wat anders als 's-zomers.
Het is al een spectaculaire klamm maar nu
in de winter met al het ijs is het helemaal geweldig. Overal waar water naar
beneden druipt vormen zich stalagtieten van ijs. Deze zijn soms meters
hoog. Het is een spektakel van jewelste. En steeds dondert de Breitach
zich door de nauwe klamm naar beneden. We zien rotsen die een hoedje op hebben
van ijs. Dan weer een waterval van ijs. Prachtig. Als we door de klamm
heen zijn lopen we verder in de richting van Riezlern langs de Breitach. We
passeren de grens naar Oostenrijk. Vandaar is het nog een half uur lopen naar
het Waldhaus. Daar nemen we een lekker soepje en rusten wat uit. Het
Waldhaus is een gezellige hut, mooi ingericht en lekker warm. We
gaan weer verder. Het is nog een uur naar Riezlern. Dat wil zeggen over
het gewone pad.
Maar 's-winters is alles anders en we moeten de
winterwandelweg aanhouden naar Schwende. Dus best een end om en steil omhoog.
Maar het is geen straf hoor want we komen nog langs een langlaufloipe waar net
een klasje met beginners van start gaan. We kijken het even gniffelend
aan en zijn blij dat wij niet zo aan het stuntelen zijn. We zijn
inmiddels in Schwende aangekomen. Vandaar lopen we over de brug naar de
bushalte. Het laatste stukje naar Riezlern gaan we met de bus want we hebben er
bijna 15 kilometers opzitten.
Zo zijn we om 16.00 uur weer terug in het appartement. Ook vandaag weer een
voldane dag.
Donderdag 16 januari 2025 Baad-Bärgunttal-Baad-Mittelberg [voor route klik hier]
De laatste dag alweer hier in het prachtige Kleinwalsertal. We nemen de bus
naar Baad. Daar is een prachtige wandeling die door het Bärgunttal leidt naar
de Bärgunthütte. Helaas zien we op een bord dat hetdonderdag Ruhetag is.
Toch
een momentje van onoplettendheid van ons want meestal kijken we eerst op
internet of de hut open is. Maar we gaan toch op pad. We hebben best nog wat in
de rugzak zitten. Dit is de derde keer dat we deze wandeling maken dus we weten
en beetje hoe het pad loopt. We houden eerst links aan, dat pad
gaat geleidelijk omhoog. Er stroomt en beek aan onze rechterhand. Ook nu
weer hebben we prachtige uitzichten. Na 40 minuten bereiken we de hut waar we
in de zon uit kunnen rusten. Ik heb nog ontbijtkoek in de rugzak
zitten. Dat smaakt prima. Zo blijven we een poosje zitten in het
zonnetje.
Na een klein half uurtje gaan we weer terug maar nu over het andere
pad zodat we de beek weer aan de rechterkant hebben. De zon schijnt lekker en
het is er prachtig. Weer terug in Baad nemen we een kom soep bij café Baad
Grund. Daarna lopen we weer over de winterwandelweg in de richting van
Mittelberg zoals we afgelopen zondag ook hebben gelopen. Dat is geen
straf hoor om twee keer een zelfde stuk te lopen. We letten er wel op dat we
niet meer over de langlaufloipe lopen en gaan op tijd van de loipe af om er 500
meter verder weer op te komen. We komen in Mittelberg uit een komen lang Haus
Bärenkopf. Vlak daarna gaat het paadje omhoog naar Mittelberg-centrum. We komen
boven bij de muziekkiosk uit. Die is ingericht met een winters tafereel. Na een bakje koffie bij Alte Krone is het weer tijd om op de bus te stappen
naar Riezlern.
Vrijdag 17 januari 2025 Riezlern-Brakel We staan om 06.30 uu op en kunnen op ons gemak de laatste dingen inpakken. Om 07.30 uur nemen we de bus naar Oberstdorf. Daar nemen we een belegd broodje op het station terwijl we wachten op de trein. De trein vertrekt om 08.35 naar Ulm. Het is zaak dat we daar op tijd aankomen want de ICE zal daar niet op ons wachten. Maar we hoeven ons geen zorgen te maken.
De trein komt mooi op tijd aan in Ulm en we kunnen rustig overstappen in de ICE. We zoeken onze plaatsen op. Ook nu weer is de reis zeer confortabel. Omdat we eerste klas reizen kunnen we via de app van de trein iets te eten bestellen en even later wordt het keurig bezorgd. We zijn om 14.10 uur op de Hauptbahnhof van Keulen waar we ruim de tijd hebben om over te stappen. We zien dat de Dom van Keulen pal voor de deur is van de uitgang van het station. Het is overigens een prachtig station dat doet denken aan Den Bosch en Amsterdam-centraal.
We stappen over op de ICE die ons verder naar Utrecht brengt. Onze plaatsen blijken te zijn bezet door andere mensen maar zij hebben geen plaatsen gereserveerd dus zoeken ze snel een veilig heenkomen. Doordat we wat vertraging hebben bij Oberhausen komen we te laat aan op Utrecht Centraal om de aansluitende trein te hebben dus nemen we de trein van 18.00 uur. We zijn om 18.35 uur in Zaltbommel waar Jan ons staat op te wachten om naar Brakel te brengen.
Samenvattend:
De treinreis is ons super bevallen. Heerlijk confortabel en af en toe de 300 km per uur aantikken.
Het verblijf in Alte Bank was dik in orde.
Het weer was top. 1 meter sneeuw in het dal. Blauwe lucht. Eén ochtend was het -15°. Geen sneeuwval gehad.
De keren dat we buiten de deur aten was het eten echt "Oostenrijks" goed.
