Zaterdag 4 juli 2026 Lechweg Pflach - Füssen (Lechfall) [voor route klik hier]
Vandaag moet het gaan gebeuren. De laatste etappe van de Lechweg. De wekker staat op 06.50 uur, we hebben een lange dag voor de boeg. We rijden met onze auto naar Füssen. Waarom we met de auto gaan heeft te maken met dat als we dat niet doen en met de bus gaan er bijna geen tijd over blijft om de etappe te lopen. A het is een lange rit met de bus en B het is een lange etappe.
 |
| Langs de Fernpass |
We parkeren onze auto bij het Walderlebniszentrum.Volgens een eigengereid persoon mogen we daar niet parkeren dus laten we ons wegsturen. We parkeren op de grote parkeerplaats die er ook bij hoort. Als we op de bus zitten te wachten zien we dat het parkeerterrein volstroomt met auto's die
niet naar het Walderlebniszentrum gaan, zoals een stelletje Japanse kletteraars. Leuk, wij laten ons wegsturen en zij gaan er nietsvermoedend staan. Hebben wij weer. De bus brengt ons terug naar Pflach waar we eergister zijn gestopt. We spreken nog een Duits stel die ook van plan zijn om hetzelfde stuk te lopen als wij. We zetten er meteen de benen in. Het eerste stuk is eenvoudig en gaat over een geasfalteerde weg. Al snel komen we onder een viaduct door en slaan linksaf. Dan lopen we een stuk langs de Fernpass.
We gaan een pad in dat al wat steiler omhoog gaat. Bij een uitkijkpunt hebben we een schitterend uitzicht over de omgeving. We zien de Lech stromen in de verte. Het pad wordt smaller en verandert in een wortelpad, dus uitkijken geblazen. We passeren een ruïne en als we nog een stuk doorlopen komen we bij een vrij breed pad dat langzaam maar zeker omhoog gaat. Dit gaat een paar kilometer zo en Irma heeft er inmiddels een moordend tempo in gegooid. Eindelijk komen we weer op een smal weggetje dat wat vlaker loopt maar is wel bezaaid met rotsen. Hier passeren we de grenspaal van Tirol naar Duitsland. Het wordt hier nog even opletten want het pad is zo smal en gaat zo snel naar beneden dat hier ijzerdraad is aangebracht om houvast te hebben. We komen weer bij een uitkijkpunt en zien beneden ons de Alpsee liggen.
Hij ligt er magisch blauw bij. Maar we zijn er nog lang niet. We moeten nog diverse slingers maken over bospaadjes. Het gaat nu wel naar beneden. We hebben het hoogste punt voor vandaag gehad. Maar dan zijn we dan toch eindelijk bij de Alpsee. Wat een plaatje is het hier. We zien aan de overkant van het meer in de verte Schloss Hohenschwangau en Schloss Neuschwanstein liggen. Geweldig wat een uitzicht. Als we bij een bankje komen eten we daar ons brood op. Weer een stuk verder is een soort strandje waar Irma de bergschoenen verruilt voor zwemschoentjes en spoed zich het water van de Alpsee in. Dat is heerlijk en niet echt ijskoud. Heerlijk voor de voetjes.
Maar we moeten weer verder. Nog maar nauwelijks zijn we weer op pad, net op het moment dat Irma loopt te pochen dat het water zo heerlijk was maak ik een schuiver. Ik struikel over een steen en schuif over het pad. Gelukkig zijn het alleen maar schaafwonden. Dr. Irma komt in actie met jodium, betadine, zalfje voor schaafwonden en pleisters. Ik word weer opgelapt. Niks gebroken dus kunnen we weer verder. Als we op een gegeven moment linksaf slaan laten we de Alpsee achter ons. Maar even verder zien we beneden ons nog een See, dat is de Schwansee en als we nog verder kijken zien we heel in de verte zelfs de Forgensee. We zijn inmiddels goed opgeschoten en we passeren een bordje waarop staat dat het nog 15 minuten is naar het eindpunt, de Lechfall. Die zien we echt pas op het laatste moment. Het is een mooi moment voor ons.
We hebben het
geschafft!!! We lopen naar het fotopoint toe en nemen de nodige foto's en selfies. Echt prachtig. We zien de Lech aan komen stromen en valt trapsgewijs meters naar beneden waar het in een kolkende rivier verandert en weer verder stroomt Duitsland in.
-Het zit er op. We hebben de 125 kilometer in vijf vakanties gelopen. Deze laatste etappe was best pittig (15 km). Maar we kunnen met een voldaan gevoel huiswaarts keren. Bij de Imbiss van het Walderlebniszentrum eten we een Frankfurter met Kartoffelsalat. Dat gaat er goed in en we zijn meteen uitgerust van de inspanning.
Om 19.00 uur zijn we weer terug in Villa Alpin.
Afstand: 15.0 km
▲450 m
▼490 m
.jpg)
