Schaarsbergenpad

Schaarsbergenpad 2e Pinksterdag 20 mei 2024 [voor route klik hier]

Het is vandaag 2e Pinksterdag. We hebben weer een mooi Klompenpad uitgezocht in de buurt van Arnhem.
Na het Klompenpad van vorige week hebben we onze bergsschoenen eens gecontroleerd en zijn we tot de conclusie gekomen dat deze toch wel aan vervanging toe zijn. Het profiel op de zolen zijn van beide paren zijn zorgwekkend versleten en voor de rest kan je aan de schoenen zien dat ze echt aan vervanging toe zijn.We nemen dan ook het besluit dat vervanging noodzakelijk is en dat we met deze schoenen niet naar Oostenrijk kunnen. We bestellen dezelfde schoenen en een paar dagen later zijn ze al binnen. Mijn oude schoenen hebben nu een ander bestemming gekregen, zie foto.

Dus vandaag gaan we de nieuwe schoenen min af meer inlopen.
Rond de klok van 10.30 uur zijn we bij het startpunt van het Klompenpad bij het Pannekoekhuis Schaarsbergen.

Er is een aanlooproute naar de plek waar het Klompenpad begint maar dat is amper 500 meter. We lopen meteen de bossen in van het Landgoed Warnsborn. Monumentale bomen en prachtige lanen liggen voor ons. Alles ziet er fris groen uit. We komen langs één van de vele vennen. Met een beetje geluk kun je hier de mandarijneend spotten. Al snel zien we door de bomen het hotel liggen dat bij het landgoed hoort. Na een bruggetje te zijn overgestoken komen we bij het hotel. We denken er nog een bakje koffie te nemen, maar helaas, het is alleen voor hotelgasten. Dus dan maar weer door, nadat we nog wat prachtige foto's genomen  hebben van het hotel, de tuin en de oranjerie die er bij horen. Dan komen we bij een wat open stuk in het bos maar even vererop gaat het weer over prachtige paden.

Links en rechts zijn de bermen begroeid met vingerhoedskruid in het wild. Vlak voor we pauze houden passeren we het Kabouterdorp "het Klopje". Er zijn hier in bomen en boomstronken tafereeltjes aangebracht dat de indruk wekt dat hier kabouters wonen. We treffen ze niet thuis. Dan komen we weer bij een ven aan en houden daar pauze. We zitten net op een bankje en er komen twee manderijneenden aanvliegen en dalen neer in het ven voor ons. Als we weer verder gaan, lopen we eerst om het ven heen en komen dan op een pad met enkele grafheuvels. Waarvan één met een bijzondere naam nl. de Meelworstenberg.
De grootste grafheuvel van Noordwest-Europa ligt in Arnhem. De Meelworstenberg is aan haar naam gekomen door het middagmaal van de archeologische opgravers in 1947. Zij mochten graag brood met meel bestrooide worst als lunch eten. Op het landgoed Warnsborn is de Meelworstenberg een van de ‘tumuli’ uit de steentijd. De grafheuvel heeft verschillende fases gekend. De meest bijzondere is de derde periode rond 1200 voor Christus toen de overledenen zijn bijgezet in uitgeholde boomstammen, voorlopers van de hedendaagse lijkkisten. 

We lopen weer verder over een prachtig slingerpaadje en passeren weer een mooi vennetje en komen zo bij de Harderwijkseweg. Deze volgen we een klein stukje en duiken daarna meteen weer het bos in. Na een stukje heide komen we bij een grote boerderij waar je kunt ponyrijden. De boerderij is omgeven met rhododendrons en ook de laan verderop is aan één kant begroeid met diverse soorten, huizenhoge rhododendrons. Prachtig. We nemen nog een korte pauze bij een markant punt op de route.

We komen bij een koepeltje met een zichtlijn naar landgoed Groot Warnsborn. We rusten even uit in het koepeltje en kijken ver weg langs de zichtlijn. Dan is het nog ruim 1 kilometer naar het startpunt van vanmorgen.

Deze wandeling was echt prachtig met gevarieerde landschappen, monumentale bospaden en bomen.  De wandeling komt zeker in onze top 5.  Op honderd meter na alleen maar over onverharde lanen en paden. Je leest wel eens in commentaren dat mensen daar over vallen, dat als ze maar een paar meter over asfalt zijn gegaan al een probleem hebben. Voor deze mensen heb ik dé oplossing. Ga in de berm lopen....!

Wijenburgsepad

 Wijenburgsepad bij Echteld Hemelvaartsdag 9 mei 2024 [voor route klik hier]

We gaan, deze Hemelvaartsdag, eerst naar de Kerk. Nadien drinken we thuis nog een bakje koffie en daarna vertrekken we richting Tiel waar in Echteld het klompenpad begint bij kasteel Wijenburg.

Het is net iets na twaalven als we op pad gaan. We lopen een klein stukje door het dorp waarna we al snel links afslaan het groen in. We lopen in de richting van de Waalbanddijk. Als we deze bereiken zien we zien we in de verte de Prins Willem-Alexanderbrug bij Tiel. We vervolgen onze weg een stukje over de dijk maar al snel gaan we links de dijk af en gaan onder aan de dijk lopen. Boven op de dijk zien we enorm veel fietsers rijden, er is blijkbaar een fietstocht gaande Links van ons zijn de uiterwaarden van de Waal. In de verte zien we het verdwenen dorp Ooij, het is niet meer dan een verhoging in het landschap dat er te zien is.
Het is verwoest in 1438 bij een grote dijkdoorbraak van de Waal. Hierna is de nieuwe dijk meer landinwaarts verplaatst. Onder deze dijk ligt nu het voormalige kerkhof en buitendijks, aan de rivierzijde, liggen de restanten van het dorp.

Na een heel eind onderlangs de dijk te hebben gelopen komen we bij de Prins Willemsweg. We kijken nu uit over mooie waterpartijen. Dan slaan we rechtsaf een smal paadje in. Het paadje is amper een voet breed en de brandnetels groeien er welig. Als we het paadje af zijn voelen we het geducht prikken aan onze kuiten.We hebben nu het Amsterdam-Rijnkanaal bereikt. We houden rechts aan en met het kanaal aan de linkerhand gaan we weer verder. Het is dan nog een kilometer lopen naar de Prins Bernard-sluizen.
De Prins Bernhardsluizen of bij schippers meer bekend als Sluis Tiel, is een sluizencomplex met twee sluiskolken. Het complex is gelegen in het Amsterdam Rijnkanaal, en vormt het beginpunt van het kanaal. De sluizen zijn in het Betuwepand gelegen. Het Betuwepand is het stuk kanaal van de rivier de Waal en Lek. 

Normaal passeer je deze sluizen over de A15 met de auto maar op deze manier kunnen we ze ook eens van een andere kant zien. Ondanks dat het Hemelvaartsdag is zien we toch nog diverse schepen gebruik maken van de sluizen. We verlaten het sluizencomplex door een weilandje en komen weer op de de Verlengde Spoorstraat en via de Remkettingweg komen we al weer een heel eind in de richting van waar we gestart zijn. Daar gaan we nog even kijken of we kasteel Wijenburg kunnen bezoeken maar helaas dat lukt niet want er is een privé party aan de gang. 

Zonder afbreuk te doen aan alle klompenpaden moeten we toch zeggen dat dit één van de mindere paden was die we tot nog toe hebben gelopen. Het stuk onderlangs de dijk was aan de saaie kant en ook over de Remkettingweg was wat minder. Maar toch we hebben fijn gelopen en kwamen door genoeg groen. 

Teisterbantpad

Teisterbantpad dinsdag 23 april 2024 [voor route klik hier]

Het is al weer ruim 3 maanden geleden dat we een Klompenpad hebben gelopen. De bedoeling was eigenlijk iedere maand 1 pad te lopen. De reden dat dit niet gebeurd is ligt hem in het feit dat Irma begin van dit jaar haar voet gezwikt heeft en daarbij een scheurtje in de enkelband heeft opgelopen. Dan denkt je "scheurtje" dat is toch zo weer over, maar niets is minder waar. Ze heeft nog steeds last van de enkel. Toch gaan we vandaag proberen een niet al te lang Klompenpad te lopen. Daarom hebben we gekozen om het Teisterbantpad bij Kerk Avezaath te lopen. De lengte is 13 kilometer maar het is in te korten naar  10 kilometer. Het is het plan om de korte versie te lopen. 

Na de koffie rijden we weg in de richting van Tiel. Hier vlakbij ligt het kleine dorpje Kerk Avezaath. Het ligt midden in de Betuwe dus we hopen nog wat bloesem van de fruitbomen mee te pikken.
Om 10.45 uur gaan we van start. Eerst lopen we door het dorpje en zien prachtige monumentale panden langs de weg. Net buiten de bebouwde kom komen we op de Dorpsstraat  langs Huis Teisterbant. 
De naam Teisterbant verwijst naar het middeleeuwse graafschap Teisterbant. Volgens de overlevering zou het huidige landhuis zijn gebouwd op dezelfde plek waar de graven van Teisterbant ooit hun kasteel hadden staan. Hiervoor is echter geen enkel bewijs, en de oudste bodemvondsten gaan niet verder terug dan het jaar 1500.

Aan de Dorpsstraat is ook het prachtige atelier van de galerie van Peter Donkersloot gevestigd. Het ligt ietwat verscholen achter de bomen maar ik maak er toch nog even een mooie foto van. Verderop komen we de eerste fruitbomen tegen. We passeren een groot perceel met zo te zien peren want ik zie geen bloesem meer. Appels staan nog in bloei, die komen we misschien nog wel tegen. 
Dan komen we bij Landgoed Soelen aan.

Dit is opengesteld en het Klompenpad loopt er door heen. We gaan eerst over een loodrecht pad met aan weerzijde hoge bomen. Na ongeveer een kilometer wordt het pad kronkeliger. Aan de ene kant van de weg weer hoge bomen, ik vermoed eiken, en aan de andere kant Hoogstam Fruitbomen. Er zijn er bij die nog in bloei staan dus dat zullen dan wel de appelbomen zijn. Na een monumentale boerderij te hebben gepasseerd komen we bij een bankje. Daar kunnen we mooi ons brood opeten. We hebben prachtig uitzicht over een weiland met in de verte de bosrand waar we net doorkwamen. We zijn inmiddels vlak bij Zoelen aangeland en als we weer verder gaan komen we bij Kasteel Soelen. 

De vroegste vermelding van de naam Van Soelen stamt uit de periode tussen 1207 en 1307 als een Wouter van Soelen genoemd wordt als borg en als getuige. In 1263 is een vermelding bekend uit de stadsrechtenverlening van Wageningen, waarop een Otto van Soelen als ministeriaal voorkomt. Hij wordt meerdere malen genoemd als getuige. Deze Otto liet na zijn overlijden een minderjarige dochter na. Daardoor werd in 1298 Arend (of Arnt) van Arkel door Reinoud I van Gelre met het kasteel Soelen beleend. Mogelijk was Arnt of zijn zoon Jan gehuwd met Otto's dochter. In 1349 stond de gelijknamige kleinzoon nog als heer van Soelen en Avezaath bekend. De belening betreft het oude huis Soelen, dat later heerlijkheid 'Den Aldenhaag' genoemd werd, en dat in 1362 gesloopt is. De naam Aldenhaag komt in bronnen voor het eerst voor in 1518.

Na de nodige foto's te hebben genomen gaan we weer verder en bereiken we het dorp Zoelen. We lopen in de richting van de Molendijk en zien weldra de Korenmolen "de Korenbloem".  Daar gaan we linksaf het weiland in, in de richting van de Linge.

We lopen een klein stukje langs de Linge en steken daarna weer de Molendijk over en vervolgen we aan de andere kant van de dijk ons pad. We komen weer langs fruitbomen, die zijn hier onophoudelijk aanwezig. Tegelijk zijn we al weer een heel eind in de richting van ons beginpunt gekomen en even later lopen we Kerk Avezaath binnen. We passeren de St. Lambertuskerk en dan zien we even verder onze auto al staan.
Het was een prachtige tocht, niet te lang en het weer was prima, een beetje aan de koude kant maar de zon maakte veel goed. Het was ons 10e Klompenpad