Vakantie Bach-Holzgau (Lechtal) 23-6 tm 7-7-2026

Dinsdag 23 juni 2026 Brakel - Bach-Holzgau [voor route klik hier]
04.15 uur gaan we het bed uit. We redden het net niet om precies om 05.00 uur weg te rijden, het wordt nu 5 minuten later. Het is erg warm geweest de afgelopen nacht, het is maar amper afgekoeld. Grote delen van Europa zuchten onder een hittegolf. Gelukkig is er airco in de auto en we houden het de hele dag koel. Alleen als we er even uit moeten voor een sanitaire stop merken we hoe warm het is. De temperatuur is om 10.00 uur al opgelopen tot 30 graden. 

Maar goed. De reis verloopt voorspoedig. Er zijn nauwelijks bausstellen op de autobahn en helemaal geen files. Het gemak van Google maps laat zich ook weer gelden want bij Hockenheim krijgen we een nieuwe adviesroute die een file in de buurt van Karlsruhe omzeild en zo komt het dat we via Heilbron rijden. We schieten dus goed op met als resultaat dat we om 15.15 uur bij Villa Alpin zijn. We worden verwelkomd door Beatrix en Harald en even later hebben we alles al uitgepakt. Als we net op het terras aan een verfrissing zitten meldt Oma (Helga) zich. Ook zij heet ons hartelijk welkom en even later besluit ze toch maar om de fles Schnapps te halen. Het is tenslotte al 16.00 uur geweest. Voor het eten nog een uurtje gerust en na het avondeten een kleine wandeling gemaakt naar de Lech die hier vlakbij langs stroomt. 
Weer terug een lekker bakje koffie en ons nieuwe favoriete spel Skyjo gedaan.

Woensdag 24 juni 2026 Kleine ronde Schönau [voor route klik hier]
Als we om 08.30 uur op staan is het al flink warm. Omdat we vanmiddag een online afspraak hebben wordt het een gebroken dag. Om 09.15 uur hebben we de wandelschoenen al aan om een klein rondje te maken rondom Schönau. Zo zijn we voor de koffie al weer terug en kunnen we in de schaduw zitten aan de voorkant van het appartement.

Zo lummelen we de rest van de morgen een beetje en tussen de middag eten we een broodje. Na het online gesprek trekken we de wandelschoenen weer aan en gaan we op pad. 

Afstand: 2,8 km

▲30 m

▼50 m

Jochweg [voor route klik hier] 
Eerst weer richting de Lech bij ons achter waar we de Jochweg op gaan. Dit hebben we al een aantal meerdere keren gedaan want dit pad geldt als een goed pad om er weer in te komen. Dus we weten wat we onderweg tegen komen.

Het is een mooi pad en op sommige stukken lijkt het, ik heb het al meer benoemd, of we in de Rocky Mountains lopen. We lopen door tot Holzgau waar we via de Dornau-brücke komen. Bij het Posthotel nemen we wat te drinken. Daarna shoppen we nog even in Holzgau. Het is wel erg warm maar we redden het toch nog om terug te lopen naar Schönau. Het is dan nog een twintig minuten lopen door het veld. Gelukkig is er een windje dat de warmte iets onderdruk. 

Afstand: 5,9 km

▲70 m

▼90 m

Donderdag 25 juni 2026 Lechweg Weissenbach-Lechaschau [voor route klik hier]
Heel Europa wordt in beslag genomen door een hittegolf. Ook Oostenrijk doet er aan mee. Maar als we de berichten over Nedeland lezen dan lijkt het hier nog best mee te vallen. We lezen dat er in de Bommelerwaard de stroom is uitgevallen. Dat kan er nog wel bij. Gelukkig is dit in Brakel niet het geval.
Ondanks de hitte willen we toch een stuk van de Lechweg gaan lopen. Het is een vlakke etappe dus wat dat betreft is het niet te zwaar. Maar het warme weer zal zeker een rol spelen. 

We nemen de bus naar Weissenbach die ons in drie kwartier bij het punt brengt waar we vorig jaar gestopt zijn. We stappen uit bij de Kerk en al snel vinden we de "L"aanwijzingen om de Lechweg te volgen. Toch lopen we in het begin een stukje verkeerd en moeten we omdraaien. We hebben een markering gemist. Nadat we weer op de juiste weg zijn is het meteen al weer mooi. We lopen nu nog in de schaduw dus dat valt nog mee. Onderweg komen we langs een bron waar we vers koud water kunnen tappen. Lekker even de armen in de bak, dat koelt lekker af. Even later komen we door het gehuchtje Hochrieden waar we bij een kappelletje even in de schaduw kunnen rusten.

Dan volgt een heel stuk waar we geen beschutting van het bos hebben. Als we goed in de berm lopen kunnen we ieder schaduwplekje van de struiken en bomen meepikken. Inmiddels lopen we ook weer langs de Lech. Die ligt er "Mediterrane" bij. We maken de prachtigste foto's. Nog steeds lopen we op een vrijwel onbeschut pad. Uiteindelijk zien we een bankje in de schaduw. Dat is welliswaar bezet door twee fietsers maar die schikken een beetje op zodat wij ook kunnen genieten van de schaduw. Ze blijken ook in voor een praatje en het blijkt dat ze uit de buurt van Neurenberg komen. Voor hun drie uur rijden met de auto. We eten daar ons brood en na verloop van tijd vangen we het laatste stuk aan. In de verte zien we al een vaan wapperen, die moet van het vliegveld zijn waar we niet zover vandaan naar toe moeten. Toch is het nog even volhouden.

We komen over de brug bij Lechsteg, voor voetgangers en fietsers. Ook hier kunnen we weer geweldige foto's maken. Aan de overkant ligt het dorpje Höfen. We zoeken een bushalte aan de Haubtstrasse. Daar moeten we ongeveer een half uur op de bus wachten. 
We hebben best wel veel fietsers gezien maar volgens mij waren wij op dit traject de enige wandelaars. Het was een eenvoudige etappe maar omdat het zo warm was werd het toch nog een pittig stuk om te doen.

Afstand: 9,3 km

▲120 m

▼130 m

Donderdag 26 juni 2026 Gamsvroni [voor route klik hier]

Eigenlijk is het plan vandaag om in Warth bij Steffi's alp met de sesselbahn omhoog te gaan maar daar is helemaal geen beschutting tegen de zon. Angezien het vandaag weer warm wordt zoeken we naar een wandeling die veelal in de schaduw loopt. Die is snel gevonden, we besluiten om naar Jausenstation zur Gamsvroni te lopen. Dat is een lichte wandeling die we voor een groot deel in de schaduw kunnen lopen. We hebben deze wandeling al eens eerder gedaan in 2023. Toen liepen we in de regen en hadden de poncho's aan. Nu is het volop zon en in de zon al makkelijk 30 graden. 

We gaan met de bus en laten we ons bij halte Bochbach/Krabach afzetten. We smeren ons goed in met zonnebrand en gaan op pad. We gaan over een breed pad waar ook af en toe een auto passeerdt. Nadat we in een bocht een oude brug zijn gepasseerd is het nog 10 minuten doorlopen tot de eerste pauze. We vinden een bankje bij een bord waarop staat dat we bij Birchetsgump zijn. Lekker in de schaduw rusten we even uit. Als we weer verder gaan komen we op een zonovergoten stuk dus we moeten even door de zure appel heen bijten. We volgen de Alter Bochbachweg, dat is de route die vroeger gebruikt werd om bij Gamsvroni te komen. 

Nu loopt er een brede weg naar toe. Wij gaan dus de Alter weg op. Een mooi gevarieerd pad dat deels door het bos gaat. Links van ons passeren we overhangende rotspartijen. We pikken ieder stukje schaduw mee. Uiteindelijk komen we weer op het brede pad en zien dan Gamsvroni al liggen. We moeten nu nog een bocht om en na 5 minuutjes arriveren we er. We hebben er een uur en drie kwartier over gedaan.
We nemen plaats op een bank die heerlijk in de schaduw van de bomen staat. Het is er heerlijk. We nemen een Jausenplatte die we ons goed laten smaken. Zo verpozen we een klein uurtje daar. De terugweg gaan we over het brede pad. We lopen in één keer door naar hetzelfde rustpunt als vanmorgen. Dan is het nog maar twintig minuten tot aan de bushalte. We wachten een kwartierje op de bus die ons weer terug brengt naar Schönau.

Afstand: 8,8 km

▲320 m

▼320 m

Zaterdag 27 juni 2026 Café Uta [voor route klik hier]
Wat heb ik een pech. Daarbij de wet van Murpy in acht genomen. Die luidt: "Als er iets mis kan gaan, dan zal het ook mis gaan". Wat gebeurt er. Na het ontbijt gaan we eerst boodschappen doen. We rijden in 10 minuten tijd naar de M-Preiss waar we voor de komende dagen de boodschappen inslaan. Dat is gauw genoeg gebeurd. Het is zo warm dat we de koelbox hebben meegenomen om het vlees en de vleeswaren in te vervoeren. Thuis gekomen snel de boodschappen weer uitladen en dan gebeurt het; de bodem van de krat met andere boodschappen, die ik naar binnen sjouw, valt er onderuit. Alles stuitert door de gang. Flessen bier en schapps, maar ook de Yogurtbekers vallen aan diggelen. De schnapps stroomt de trap naar de kelder af. De Hägerauwasserfall is er niets bij. Ja, lach maar, maar ik zit met de gebakken peren. Beatrix opgetrommeld, die kwam helpen de zooi op te ruimen. Na alle scherven zorgvuldig te hebben opgeraapt dweilt Beatrix de gang. Ze kan er de humor gelukkig nog van inzien, maar leuk is anders. Maar goed, dat was zo'n beetje de start van onze dag. 

Na de koffie willen we er, ondanks het warme weer, toch weer op uitgaan. We nemen de benenwagen richting Holzgau. We lopen langs de rechtoever van de Lech. Hier hebben we best wel wat schaduw van de bomen. We doen rustig aan en nemen even pauze in een mooi hutje dat langs de weg staat. In Holzgau zelf vullen we de waterflessen met vers koud water uit de dorpspomp en gaan daarna het dal in richting Café Uta. Je zou denken dat wij, omdat het zo heet is, de enige zijn die dit doen, maar er zijn genoeg mensen, ook met kinderen, op weg. De weg er naar toe gaat langzaam omhoog, alleen bijna aan het einde wordt het stijgingspercentage serieus. Precies daar zijn een paar bankjes neer gezet onder een grote rots en kunnen we in de koelte plaatsnemen.

Dan is het nog maar 5 minuutjes naar de hut. Daar arriveren we rond de klok van half één. Het terras zit goed vol. Er worden verse pizza's gebakken. Wij nemen iets te drinken en een Knödelsuppe. Dat wordt, ondanks dat het terras ramvol zit, in now time bezorgd. Compliment voor de bediening. Toch komt er een kink in de kabel als de stroom uitvalt. De bediening loopt vertraging op omdat alles nu met de hand moet worden opgeschreven en afrekenen is ook een probleem. Wat ook raar is dat als de stroom uitvalt er ook gelijk geen water meer is. Dus ook dubbele problemen voor de kok. Het pizzabakken gaat op vuur dus de kok achter de bakplaat heeft het hoogste woord. Uiteindelijk kunnen we toch afrekenen. We gaan de zelfde weg terug zoals we gekomen zijn want het is te warm om nu nog gekke dingen te ondernemen.

Om half drie zijn we weer in Holzgau waar we weer vers water tappen. We besluiten dat terug lopen naar Schönau nog wel zal gaan dus in twintig minuten lopen we weer naar Villa Alpin. Daar aangekomen ontmoeten we voor de eerste keer onze buren uit Duitsland. Zij waren er vorig jaar ook. Zij blijken ons gevonden te hebben op Youtube dus dat is wel leuk. We wisselen nog wat tips aan elkaar uit, maar zij gaan morgen weer weg.

Toch weer een mooie wandeling gemaakt al was het warm. Niets doen is geen optie. 

Hierbij eindigt het verhaal nog niet. We hebben gereserveerd bij Post in Holzgau en zijn daar rond de klok van 19.00 uur. We hebben er heerlijk gegeten en als we weer terug zijn bij ons appartement nemen we weer plaats op het terras. De temperatuur is nog steeds 35 graden. Aan onze kant is het iets koeler. Boven de bergen waar wij naar toe kijken wordt het onheilspellend donker en af en toe is er al een bliksemflits te zien en een donderslag te horen. Maar verder blijft het rustig. Als we een spelletje Skyjo willen gaan doen steekt er een briesje op. Maar wij denken dat het wel mee zal vallen dus we beginnen aan het spel. Ik heb de kaarten nog niet uitgedeeld of een windvlaag blaast ze allemaal van tafel. Het is wel duidelijk; dit wordt geen Skyjoën vanavond. We ruimen gauw alles op maar we kunnen nog best wel steeds buiten zitten. De lucht wordt steeds donkerder en de bliksemflitsen in de verte worden steeds intenser. Ook gaat het steeds harder waaien. De wind komt van verschillende kanten. De temperatuur loopt binnen korte tijd van 35 graden naar 20 graden. Dat voelt als een opluchting, eindelijk kunnen we weer een beetje fatsoenlijk ademhalen. Bij hotel Schönauerhof staan ligstoelen buiten. Die waaien allemaal om en sommigen worden meters ver weg geblazen. De wind draait weer naar de andere kant. Plotseling valt de stroom uit. Ik ga vragen aan Harald of het alleen bij ons is, maar nee het is op meer plaatsen. Hij denkt dat de stroom zo weer terug is. En inderdaad, na twintig minuten springt alles weer aan. Voor 10 minuten ja, want dan valt alles weer uit. Deze keer gaat het langer duren merken we. Het wordt al donker en er zijn geen tekenen dat het snel opgelost is. Harald en Beatrix komen met de melding dat er een boom op een kabel is gevallen. Dat is in Oostenrijk natuurlijk zo dat er nog steeds veel bovenleidingen zijn. Zo ook hier waar wij zittten. Al snel zien we knipperlichten het veld inrijden. Het blijkt dat daar het euvel is. Vlak bij ons huisje is inderdaad een boom op een kabel gevallen. We zitten nog steeds op het terras, de wind is weer gaan liggen en de donderbui is niet naderbij gekomen maar de wind heeft toch zijn schade toegebracht. Het is inmiddels goed donker en we zien steeds meer vuurvliegjes opstijgen. Als je goed kijkt is het hele grasveld aan onze zijde als een deken van vuurvliegjes. Prachtig om te zien. Harald en Beatrix komen lampen op batterijen brengen voor de nacht dus dat is wel handig. Uiteindelijk hebben we ze niet nodig want om 23.00 uur floept alles weer aan. We hebben toch nog maar een spelletje Skyjo gedaan om het af te leren. 
De volgende morgen lezen we op internet dat het in Nederland ook bar is geweest. De Bommelerwaard en ook Brakel schijnt niet gespaard te zijn gebleven. 

Afstand: 9,28 km

▲180 m

▼180 m

Zondag 28 juni 2026 Prenten - Holzgau [voor route klik hier]
Het is zondagochtend en we doen rustig aan. We kijken even of we buiten op het terras kunnen ontbijten. Maar het is weer zonnig en erg warm op het terras. 
Na de koffie nemen we de bus van 11.20 uur richting Warth.

De chauffeur is in opperbeste stemming want Oostenrijk is door naar de Knockout-fase op het WK. Hij heeft de Oostenrijkse vlag op zijn wangen geschilderd. De bus zet ons af bij bushalte Prenten. Vandaar is het plan om terug te lopen tot aan zeker Steeg en zullen we wel kijken of we nog verder doorlopen. We lopen grotendeels over het traject van de Lechweg dus eigenlijk kennen we het al. Maar het is zo'n mooi stuk dat we dat niet als erg ervaren. Bij een boerderij staat langs het pad een klein hokje waar twee koelkasten gevuld zijn met producten van de boerderij zoals melk, yogurt en drinkyogurt. Op dit punt moeten we scherp omhoog een smal paadje in. Als we dit pad uitgelopen zijn zien we het Kerkje van Steeg al.

De beroemde Tosti's van Sojer

Dat is ons eerst doel om in Steeg bij Sojer een tosti te gaan eten. Zo zitten we daar om 13.00 uur op het terras(je) te genieten van de heerlijkste tosti die er bestaat. Omdat we die tosti's vorig jaar ook al ontdekt hadden is het verrassingselement weg maar ook dit keer zijn ze weer overheerlijk. 
We besluiten om verder te lopen richting Holzgau. We gaan nu langs de linkeroeverweg van de Lech. Maar eerst slaan we nog even af richting de Hägerau-wasserfal waar je bij een brug een prachtig uitzicht hebt op de waterval. Ook vlak daarbij is een Kneipp-anlage waar we even rusten. Maar de bergschoenen blijven aan. De weg langs de oever van de Lech is beslist ook een aanrader en is fraai aangelegd. Rond 15.00 uur zijn we in Holzgau waar we op het terras van Bären neerdalen. We bestellen er twee heerlijke coupe's ijs. Dat hebben we wel verdiend.

Afstand: 8,56 km

▲140 m

▼180 m

. 

Maandag 29 juni 2026 Steffi's alp - Jägeralpe - Steffi's alp [voor route klik hier]
Vanaf ons terras kunnen we ook de Jöchlspitze zien. Dat is zo'n beetje de "Hausberg" van Schönau. Vorig jaar hebben we die nog bedwongen. Maar nu hebben we al een paar keer tegen elkaar gezegd: "Gelukkig hoeven we daar niet meer naar toe!". 

Het lijkt er vandaag op dat het minder warm wordt als de afgelopen dagen. Dat geeft ons mooi de gelegenheid om een wandeling te maken die we afgelopen dagen moesten aflasten door de warmte. We willen naar Warth en daar bij Steffi's alp met de stoeltjeslift omhoog. Daar er daar geen beschutting is tegen de zon (je loopt boven de boomgrens) zijn we er toen maar niet aan begonnen.
We nemen de bus naar Warth en gaan dus met de stoeltjeslift naar 1.878 mtr hoogte. Hier spreken we nog even met een Nederlands stel dat ook in de bus zat. Zij zijn voor het eerst in het Lechtal en wij geven ze wat tips en tricks. We beginnen aan de wandeling. Het gaat meteen naar beneden naar de Punschhütte. Die is nog dicht maar gaat over twee dagen open. 

Ze zijn het terras in orde aan het maken. Als we verder gaan hebben we al meteen mooi uitzicht op Warth. Doordat het niet al te warm is en de route naar beneden loopt is het niet zwaar en schieten we goed op. Het pad is prachtig aangelegd. We hebben ook mooi zicht op de Grosse Widderstein en we zien ook net de vlaggen van de Widdersteinhütte. Tegen twaalven komt de Jägeralpe in zicht. Via een skiweide lopen we er naar toe. Er staat anderhalf uur voor deze wandeling en wij arriveren er al na één uur en tien minuten. Vanaf dit punt loopt er een pad richting Warth, de Alter Salzstrasse. Dit pad slaan we in. Eerst gaat het wat omhoog maar al snel wordt het alweer makkelijker. Bij de Holzbodenalpe vinden we een bankje waar we ons brood op kunnen eten. Er komen een heleboel koeien naar beneden en spoeden zich naar de Alpe.

Ze denken zeker dat er wat te halen valt maar helaas. Dus verspreiden ze zich maar weer. Leuk om te zien. We vervolgen onze weg en komen weer op een prachtig pad. Links en rechts bloeien de Alpenroosjes. Even later verschijnt Warth alweer in beeld. Via een lange lus en via een bruggetje bereiken we even later weer Steffi's Alp. We lopen nog een stukje door naar het centrum. Daar nemen we plaats op het terras van Tyroler hof. 

Met een Topfenstrudel en een Apfelstrudel 

besluiten we deze wandeling.
Tot nog toe is ieder middag Helga (omaatje) komen informeren hoe het deze dag is gegaan. Daarbij had ze de fles schnapps altijd bij zich. Maar we zagen vanmiddag al toen we terug kwamen dat ze een vriendin op bezoek had, dus dat feestje gaat niet door.

Afstand: 6,74 km

▲50 m

▼440 m

Dinsdag 30 juni 2026 Rossgumpenalm [voor route klik hier]
We zijn vandaag een beetje aan de late kant. We drinken eerst nog even koffie. En dan gaan we vanaf ons appartement lopen in de richting Holzgau.

Daar gaan we weer het Höhenbachtal in en lopen in de richting van Cafe Uta dat we al snel bereiken. We gaan Cafe Uta voorbij. Daar vandaan is het drie kwartier naar de Rossgumpenalm. Het pad blijft stijgen en het is al weer flink warm. Gelukkig niet zo heet als de afgelopen dagen. De omgeving is prachtig en we fotograferen er op los. We passeren een oude grenshut die verborgen ligt tussen de bomen. We hebben best wel veel schaduw dus dat is wel lekker. Inderdaad na 45 minuten komt de Rossgumpenalm in zicht. Maar wij slaan nog even rechts het pad in naar de Hannsens-wasserfall. Een prachtige waterval die als een sluier langs de rotsen omlaag komt. Dan is het nog 5 minuten naar de Alm waar we om 12.30 uur aankomen. Lekker op het terras in de schaduw is het daar relax vertoeven. Een soepje en een drankje maken het tafereel compleet. 

Na een klein uurtje gaan we weer terug. Tot aan Cafe Uta is het het zelfde pad maar daarna houden we links aan, het pad in dat naar de Hangbrug leidt. Eerst weer een stuk omhoog. We hebben nog een mooi uitzicht op de Simmswasserfall. Dan zijn we even later al weer bij de hangbrug waar we even rusten. In de verte richting Warth begint de lucht donker te worden. Eigenlijk wilden we via de Vitalweg naar Holzgau lopen maar dat doen we maar niet. We nemen de kortste weg naar Holzgau en zijn net op tijd bij het bushokje of de bui barst los. Maar wij zitten lekker droog. Het is dat we in Schönau nog van de bushalte naar ons appartement moeten lopen, anders hadden we de poncho's in de rugzak kunnen laten zitten.

Afstand: 11,0 km

▲330 m

▼290 m

Woensdag 1 juli 2026 Regendag
Het was gister al voorspeld, het zou vandaag een regendag worden. Als we wakker worden regent het dan ook gestaag. Dat wordt geen wandelen vandaag. Daarom doen we rustig aan en na de koffie gaan we naar de Supermarkt om boodschappen te doen. We eten tussen de middag lekker in het appartment. Heerlijk een eitje gebakken en oude broodjes in de broodrooster gestopt. We hebben 's-middags noch een paar spelletjes gedaan en lekker zitten lezen. Om half vier nog even naar Holzgau met de auto. Koffie met gebak op bij de Dorfstube. Nog een leuk wandelshirt gescoord bij Knittel. En dat was het wel zo'n beetje voor vandaag.

Het ziet er naar uit dat het morgen weer opklaart en dat de temperaturen ook wat milder zijn dan de afgelopen week. We gaan het zien.

Afstand: 0,0 km

▲0 m

▼0 m

Donderdag 2 juli 2026 Lechweg etappe Höfen - Pflach [voor route klik hier]
Vandaag voor ons doen vroeg opgestaan want we moeten de bus van 08.52 uur halen. In de bus staat de airco volgens mij op invriezen. Iedereen zit te vernikkelen van de kou. Maar goed, een paar dagen terug waren we blij met een koele bus. 

We beginnen om precies 10.00 uur met de wandeling. Het weer is prachtig. Blauwe hemel en lekker fris weer. Ideaal wandelweer. Het is al meteen prachtig. Via een smal bebost pad dat langzaam omhoog gaat volgen we de bedding van een drooggevallen beek. 's-Winters als de sneeuw gaat smelten voert zo'n beek het smeltwater af naar de Lech. Als we dit pad uit zijn komen we op een brede weg met magnefiek uitzicht op Reutte. Maar dat uitzicht zal nog mooier worden want even later slaan we de Panoramahöhenweg op. Deze weg loopt gestaag omhoog.

Costariekapelle

Als we rechts kijken ontvouwt zich inderdaad een panorama. Een wijds uitzicht over Reutte. We zien zelfs de Fernpass liggen. We zoeken nog even of we de Highline 179 zien maar tevergeefs. Hoog boven ons zien we een klein stipje, dat moet de Costaries kapelle zijn. Daar komen we straks langs. Op een bord zien we dat het nog een half uur klimmen is. We kunnen het bijna niet geloven. We slaan een steil pad in dus het gaat nu veel sneller omhoog. Het is even flink door klauteren en inderdaad, binnen een half uur zijn we bij het kapelletje. Het is een schattig kapelletje en je hebt er een schitterend uitzicht over de omgeving. We rusten wat uit en maken de nodige foto's. Het is er prachtig. We gaan weer verder.

Frauensee

Het gaat nu weer over een breder pad en even later zien we beneden ons de Frauensee liggen. 20 Minuten later bereiken we die. Daar vinden we een bankje waar we ons brood op eten. Het is er echt idyllisch, alsof we in een ansichtkaart zitten. Maar we moeten weer verder. We komen nu in Wängle. Daar steken we de voetgangersbrug over de Lech over. De Lech is door de vele regen die er gevallen is helemaal bruin gekleurd. Als we de brug over zijn slaan we linksaf en komen nu in een soort moerasgebied. Het pad dat we lopen eindigt bij een Vogelbeobachtungsturm. Deze is 18 meter hoog en we beklimmen hem. Zo hebben we rondom een prachtig uitzicht. We zien beneden in een poel de forellen zwemmen. Het is nu niet ver meer naar Pflach waar we om 14.45 uur arriveren bij bushalte Kulturhaus.

Er komt al snel een bus maar de chauffeur ziet ons niet en rijdt door. Vlakbij is het stationnetje van Pflach dus we gaan daar maar eens kijken. Met 5 minuten is er de trein naar Reutte en daar stappen we maar in. Een kaartje kopen we wel  bij de conducteur. Maar tijdens de rit van 5 minuten is de conducteur in geen velden of wegen te zien, dus hebben we geluk. In Reutte hebben we even de tijd om een heerlijke coupe ijs te eten bij de Muziekschule. Dan is het weer tijd om de bus op te zoeken. Het is een uur en een kwartier met de bus naar Schönau.  

Afstand: 11.3 km

▲370 m

▼400 m

Vrijdag 3 juli 2026 Sulzlalm [voor route klik hier]
De dag begint zwaar bewolkt en het miezert een beetje. Tijdens de koffie merken we al dat het wat lichter wordt. Om half elf trekken we de bergschoenen aan en vertrekken we naar de Sulzlalm via de zg. tunneltjesweg. Het is de derde keer dat we deze wandeling doen maar hij verveelt nooit. Het nadeel is dat we al weten dat sommige stukken best wel zwaar zijn (voor ons).

Zouden de koeien hier dan toch kunnen vliegen?

Via een boerderij en het Jekahuis "de Kluis" komen we op de weg naar de alm.  Deze gaat best wel steil omhoog. Eerst een paar haarspeldbochten en dan lange rechte stukken omhoog. Vlak voor de tunneltje vinden we het bankje waar we nu voor de derde keer op neer zeigen. Wat is het uitzicht hier toch fantastisch! We zien de kerktorentjes van Bach en Elbigenalp en nog verder ontwaren we zelf het puntje van de kerktoren van Hässelgehr. De zon is er inmiddels ook weer bij, kortom het is heerlijk weer om te wandelen. Dan komen de tunneltjes. De langste is 100 meter en er wordt aangeraden om een zaklamp mee te nemen.
De tunnels zijn aangelegd om de hoger gelegen alm bereikbaar te maken. Ze zijn met springstof in de rots uitgehakt en maakten het voor boeren mogelijk om vee, hooi en andere goederen naar de alm te vervoeren. 

Na de tunneltjes gaat het opnieuw gestaag omhoog. We hadden voor ons gevoel dit stuk korter ingeschat want het is nog best een beetje afzien. Maar de omgeving doet dit al weer snel vergeten want we nemen ruim de tijd om om ons heen te kijken. We zien rondom ons alleen maar natuur. Nergens bebouwing of wat dan ook. Dan komt (eindelijk) de Sulzlalm in zicht. Op het terras is het niet echt druk maar het is er wel gezellig. We bestellen Kaiserschmarren, die gaan er wel in. Als we genoeg zijn uitgerust vertrekken we weer. We kunnen alleen dezelfde weg terug. Het gaat nu omlaag dus een stuk sneller. We rusten weer even op hetzelfde bankje van straks. Dan is het nog een half uur naar ons appartement. Ook nu weer een welbestede dag.

Afstand: 11.0 km

▲470 m

▼470 m

Zaterdag 4 juli 2026 Lechweg Pflach - Füssen (Lechfall) [voor route klik hier]
Vandaag moet het gaan gebeuren. De laatste etappe van de Lechweg. De wekker staat op 06.50 uur, we hebben een lange dag voor de boeg. We rijden met onze auto naar Füssen. Waarom we met de auto gaan heeft te maken met dat als we dat niet doen en met de bus gaan er bijna geen tijd over blijft om de etappe te lopen. A het is een lange rit met de bus en B het is een lange etappe. 

Langs de Fernpass

We parkeren onze auto bij het Walderlebniszentrum.Volgens een eigengereid persoon mogen we daar niet parkeren dus laten we ons wegsturen. We parkeren op de grote parkeerplaats die er ook bij hoort. Als we op de bus zitten te wachten zien we dat het parkeerterrein volstroomt met auto's die niet naar het Walderlebniszentrum gaan, zoals een stelletje Japanse kletteraars. Leuk, wij laten ons wegsturen en zij gaan er nietsvermoedend staan. Hebben wij weer. De bus brengt ons terug naar Pflach waar we eergister zijn gestopt. We spreken nog een Duits stel die ook van plan zijn om hetzelfde stuk te lopen als wij. We zetten er meteen de benen in. Het eerste stuk is eenvoudig en gaat over een geasfalteerde weg. Al snel komen we onder een viaduct door en slaan linksaf. Dan lopen we een stuk langs de Fernpass.

We gaan een pad in dat al wat steiler omhoog gaat. Bij een uitkijkpunt hebben we een schitterend uitzicht over de omgeving. We zien de Lech stromen in de verte. Het pad wordt smaller en verandert in een wortelpad, dus uitkijken geblazen. We passeren een ruïne en als we nog een stuk doorlopen komen we bij een vrij breed pad dat langzaam maar zeker omhoog gaat. Dit gaat een paar kilometer zo en Irma heeft er inmiddels een moordend tempo in gegooid. Eindelijk komen we weer op een smal weggetje dat wat vlaker loopt maar is wel bezaaid met rotsen. Hier passeren we de grenspaal van Tirol naar Duitsland. Het wordt hier nog even opletten want het pad is zo smal en gaat zo snel naar beneden dat hier ijzerdraad is aangebracht om houvast te hebben. We komen weer bij een uitkijkpunt en zien beneden ons de Alpsee liggen. 

Hij ligt er magisch blauw bij. Maar we zijn er nog lang niet. We moeten nog diverse slingers maken over bospaadjes. Het gaat nu wel naar beneden. We hebben het hoogste punt voor vandaag gehad. Maar dan zijn we dan toch eindelijk bij de Alpsee. Wat een plaatje is het hier. We zien aan de overkant van het meer in de verte Schloss Hohenschwangau en Schloss Neuschwanstein liggen. Geweldig wat een uitzicht. Als we bij een bankje komen eten we daar ons brood op. Weer een stuk verder is een soort strandje waar Irma de bergschoenen verruilt voor zwemschoentjes en spoed zich het water van de Alpsee in. Dat is heerlijk en niet echt ijskoud. Heerlijk voor de voetjes.

Maar we moeten weer verder. Nog maar nauwelijks zijn we weer op pad, net op het moment dat Irma loopt te pochen dat het water zo heerlijk was maak ik een schuiver. Ik struikel over een steen en schuif over het pad. Gelukkig zijn het alleen maar schaafwonden. Dr. Irma komt in actie met jodium, betadine, zalfje voor schaafwonden en pleisters. Ik word weer opgelapt. Niks gebroken dus kunnen we weer verder. Als we op een gegeven moment linksaf slaan laten we de Alpsee achter ons. Maar even verder zien we beneden ons nog een See, dat is de Schwansee en als we nog verder kijken zien we heel in de verte zelfs de Forgensee. We zijn inmiddels goed opgeschoten en we passeren een bordje waarop staat dat het nog 15 minuten is naar het eindpunt, de Lechfall. Die zien we echt pas op het laatste moment. Het is een mooi moment voor ons. 

We hebben het geschafft!!!  We lopen naar het fotopoint toe en nemen de nodige foto's en selfies. Echt prachtig. We zien de Lech aan komen stromen en valt trapsgewijs meters naar beneden waar het in een kolkende rivier verandert en weer verder stroomt Duitsland in.

-Het zit er op. We hebben de 125 kilometer in vijf vakanties gelopen. Deze laatste etappe was best pittig (15 km). Maar we kunnen met een voldaan gevoel huiswaarts keren. Bij de Imbiss van het Walderlebniszentrum eten we een Frankfurter met Kartoffelsalat. Dat gaat er goed in en we zijn meteen uitgerust van de inspanning. 

Om 19.00 uur zijn we weer terug in Villa Alpin.

Afstand: 15.0 km

▲450 m

▼490 m

Zondag 5 juli 2026 Bach - Wase -Bach [voor route klik hier]
Na een inspannende dag zoals gister ga je al snel de volgende dag in de ruststand. Wij ook. Tot 11.00 uur tenmiste. Daarna gaan we met de auto naar Bach en parkeren daar bij de fietsenwinkel. Vandaar gaan we richting Jausenstation Wase. 

Dat is een heerlijk hutje waar het goed toeven is en waar je heerlijk kunt eten. We lopen van Bach naar de rand van het bos waar we het bord "Wase" vinden. Daar gaat het meteen via een breed pad omhoog. Na een paar bochten komen we bij een punt waar je linksaf kan. Daar begint de Rodelbahn. Hier stroomt ook een beekje naar beneden dat via een kleine waterval zich een weg vindt verder het dal in, dit is de Ruitelbach. Eerst krijgen we een paar bochten en dan komt een recht stuk dat alsmaar naar boven voert. Gelukkig staan er voldoende bankjes waarop je schitterend uitzicht hebt op het Lechtal. Dan is het nog een paar bochten of we zien de hut al. Om 12.30 uur arriveren we er. Het is niet echt druk bij de hut maar het is er wel gezellig.

De hut wordt gerund door twee dames. Ze hebben er heerlijk spiegelei met spek die we dan ook allebei bestellen. We laten het ons goed smaken. We genieten van de rust. Het is er heel stil en je hoort alleen het ruisen van de bomen. Alleen maar natuur en daar houden wij van.
Dan wordt het toch weer tijd om af te dalen en om 14.00 uur vertrekken we weer richting Bach. Toch weer 270 hoogtemeters gemaakt.

Afstand: 5.6 km

▲270 m

▼270 m

Maandag 6 juli 2026. Holzgau/Warth.
Vanmorgen zijn we na de koffie naar Holzgau gelopen via het Kapelletje. Daar zijn we bij het Tourismusverband naar binnen gegaan. Ze hebben daar leuke T-shirts van de Lechweg. Dat is natuurlijk een collecters-item dus hebben we er één voor mij aangeschaft.  Allebei ook nog een pin van de Lechweg erbij gedaan.

Daarna zijn we met de bus naar Warth gegaan om daar wat te eten en even rond te hangen. Dan nemen we weer de bus terug en stappen uit in Steeg. Daar kopen we, bij Sojer, nog wat kazen voor thuis. Na nog een heerlijk ijsje te hebben genomen stappen we weer op de bus naar Schönau.

Afstand: 3.1 km

▲80 m

▼70 m

 
De vakantie zit er zo goed als op.
Het was een prachtige vakantie waarin we de Lechweg hebben voltooid. Iets om trots op terug te zien. De eerste week was het heel warm, zeg maar heet. De tweede week was een stuk koeler maar om te wandelen was het perfect. We hebben één keer de poncho's aan moeten doen maar toen zaten we al in een bushokje, maar het regende plotseling zo hard dat de regen door de wind het hokje in werd geblazen. Eén keer, en dat is echt de eerste keer sinds we in Oostenrijk komen, ben ik best behoorlijk gevallen maar op een paar schaafwonden na viel het allemaal wel mee. We hebben (weer) geen blaren. We hebben geen serieuze insektenbeten opgelopen, meestal is Irma de pineut. Hoe fijn is het appartement waarin we verblijven en wat een aardige mensen zijn hier. Iedere middag komt Helga vragen hoe het is gegaan, puur uit belangstelling, maar ze brengt altijd de fles Schnapps mee. Echt gezellig.  Alle reden om volgend jaar weer terug te komen. 
Hieronder nog een samenvatting. We zijn dankbaar dat we het nog kunnen.

SAMENGEVAT:

-We hebben alle dagen gewandeld op woensdag 1 juli na, toen regende het de hele dag pijpenstelen.

-De eerste week was het uitzonderlijk warm met dagen tot boven 35°

-We hebben aleen de poncho's aangehad in het bushokje in Holzgau omdat de regen het bushokje werd   ingeblazen.

-We hebben weer geen blaren.
-Ik (T) heb mijn knie geschaafd door een val tijdens de laatste etappe van de Lechweg.

-We hebben de Lechweg-trail voltooid. (125 km in 5 jaar) 
-Rummikub: remise

-Skyo:remise

TOTALEN:
Afstand:   111,2 km dat is 5,8 km meer dan vorig jaar
▲2.900 m
▼3.390 m

Dinsdag 7 juli 2026 Schönau - Brakel
06.00 uur: Wekker loopt af.
Na afscheid genomen te hebben van Helga rijden we om 06.50 uur weg uit Schönau. De autorit verloopt voorspoedig. We hebben nergens file in Duitsland, ook niet bij de Baustellen. De temperatuur loopt weer op naar 30 graden maar onze auto heeft een prima airco. Ook nu rijden we weer door tot Koblenz om daar de meegenomen broodjes te eten. Het waait enorm zodat de hagelslag van ons broodje waait. We rijden weer verder en als we de grens overgaan bij Venlo sluiten we achter aan in de file. Tot aan Zaltbommel blijft het file-rijden geblazen. Bizar. Om 16.50 uur zijn we weer in Brakel. We hebben er precies 10 uur over gedaan waarvan we de laatste 2 uur in Nederland hebben gereden.